บทที่ 1197

เมื่อเห็นหงห้าต้องการพาคนกลุ่มนี้ไปสำนักงานกิจการพลเรือนเฉินจื๋อข่ายถามเย่เฉิน : “อาจารย์เย่ ผมต้องไปดูด้วยไหมครับ?”

เย่เฉินโบกมือ แล้วพูดเรียบๆ : “คุณไม่ต้องไปแล้ว รอดื่มเหล้ามงคลกับผมที่นี่แหละ”

เซียวชูหรันที่อยู่ข้างๆ ไม่มีคำพูดใดๆ ตามองคนต่างถูกพาไปจึงอดไม่ได้ที่จะถามเย่เฉิน : “เย่เฉิน วันนี้พวกเรามาร่วมงานแต่งของเสี่ยวม่านกับหงเหว่ย เรื่องพ่อเขามันไม่ค่อยสมควรนิดหน่อยมั้ง......”

เย่เฉินถามเธอยิ้มๆ : “ภรรยา อย่างนั้นคุณคิดว่ายังไงคือเหมาะสม? ถ้าวันนี้ไม่ให้สวีลี่ฉินคนนั้นออกไปจากตระกูลซุน ถ้าวันนี้ไม่ให้สีสันกับตระกูลซุนสักหน่อย คุณรู้สึกว่าเพื่อนมัธยมปลายของคุณคนนี้หลังจากแต่งเข้าตระกูลซุนไปสามารถมีวันที่ดีได้ไหม?”

เซียวชูหรันเงียบไปครู่หนึ่ง แล้วพยักหน้าเบาๆ

เธอรู้ว่าที่เย่เฉินพูดไม่ผิด ถ้าเรื่องนี้ไม่ได้รับการแก้ไข อย่างนั้นด้วยนิสัยคนอย่างเซียวชูหรัน อนาคตจางเสี่ยวม่านต้องลำบากมากแน่ๆ

ถึงเวลานั้นตนเองก็ช่วยอะไรจางเสี่ยวม่านไม่ได้ ดังนั้นไม่เท่าให้เย่เฉินจัดการแก้ปัญหาเพียงครั้งเดียวให้สบายไปทั้งชาติ

เมื่อถึงจุดๆนี้ เธออดไม่ได้ที่จะถอนหายใจ แล้วพูด : “แค่ไม่รู้ว่าซุนหงเหว่ยจะเกลียดพวกเราไหม?”

เย่เฉินพูดเรียบๆ : “ผมช่วยเขามากขนาดนี้ ถ้าเขาเกลียดผม อย่างนั้นคนคนนี้ก็เกินเยียวยาแล้ว”

พูดเสร็จ เย่เฉินโบกมืออีกครั้ง พูดยิ้มๆ ： “โอเค พวกเราเข้าไปรอข้างในก่อน เมื่อพวกเขาจัดการเรื่องหยุมหยิมเหล่านี้เสร็จ แล้วกลับมา งานแต่งก็น่าจะเริ่มได้แล้ว”

สำนักงานกิจการพลเรือนเมืองจินหลิง

ทั้งเจ็ดคนดูกล้ำกลืนฝืนทน ภายใต้การนำของท่านหงห้า เดินนำเข้าไปในประตูใหญ่ของสำนักงานกิจการพลเรือน

ทั้งเจ็ดคนแบ่งเป็นคู่แต่งงานหนุ่มสาวซุนหงเหว่ยกับจางเสี่ยวม่าน และนอกจากนี้ยังมีเจ้าบ่าวคนใหม่ซุนเต๋อวั่ง รวมถึงภรรยาคนปัจจุบันของเขาสวีลี่ฉิน

นอกจากสี่คนนี้ ยังมีภรรยาคนใหม่ที่ต้องจดทะเบียนกับซุนหงเหว่ยอีกสักครู่ รวมถึงพ่อแม่ของเซว์จิ้งจิ้ง