บทที่ 1212

เย่เฉินพยักหน้า แล้วเดินเข้าไปในโรงยิมกับฉินกาง

โรงยิมจินหลิงมีพื้นที่ใหญ่มาก ข้างในไม่เพียงแต่มีสระว่ายน้ำในร่มเท่านั้น ยังมีสนามลู่วิ่งที่ได้มาตรฐาน แบดมินตัน ปิงปองและสถานที่แข่งขันบาสเก็ตบอล

ในเวลานี้ทั้งสนามกีฬา ยกเว้นสระว่ายน้ำ ได้เคลียร์ให้ว่างสำหรับการแข่งขันซานดาครั้งนี้

ฉากทั้งหมดถูกแบ่งออกเป็นรูปทรงสี่เหลี่ยมจัตุรัสจำนวนมาก และแต่ละรูปทรงสี่เหลี่ยมจัตุรัสจะถูกวางไว้บนสังเวียน

ฉิงกางชี้ไปที่สังเวียนเหล่านี้ พูดกับเย่เฉินว่า “อาจารย์เย่ ทั้งสนามนี้มีทั้งหมด 8 สังเวียน 8 สังเวียนแบ่งออกเป็น 8 กลุ่มเล็กๆ 8 กลุ่มเล็กๆนี้ก็กำหนดว่าจะต้องแข่งให้จนจบการแข่งขัน คนที่ชนะการประลองเป็นคนสุดท้าย ก็จะเป็นผู้ชนะหนึ่งเดียวในกลุ่มนั้น และเป็น1ใน อันดับ 8 ของการแข่งขันที่แข็งแกร่ง”

พูดไป เขาชี้ไปที่สังเวียนหมายเลข 5 และพูดว่า "อาจารย์เย่ เอ้าเสวี่ยนอยู่ในสังเวียนหมายเลข 5 ตลอดการแข่งขันของเธออีก 10 นาทีก็จะเริ่มแล้ว พวกเราไปกันเถอะ"

เย่เฉินพูดคำว่าได้ แล้วรีบตามเขาไปดูข้างสังเวียนหมายเลข 5

รอบๆสังเวียนหมายเลข 5 มีที่นั่งสำหรับผู้ชมมากกว่า 100 ที่ ฉินกางจัดที่นั่งแถวแรกไว้หลายที่

เย่เฉินพึ่งมาถึงด้านหน้า เขาก็เห็นเงาที่คุ้นเคย ที่แท้เป็นฉินเอ้าตงจากตระกูลฉิน

ฉินเอ้าตงก่อนหน้านี้แกล้งทำเป็นแสแสร้งต่อหน้าเย่เฉิน แล้วก่อเรื่องใหญ่โตไว้ เพราะฉะนั้นถูกตระกูลฉินกักบริเวณเป็นเวลานาน

ในช่วงเวลานี้การประพฤติของเขาค่อนข้างดี อีกทั้งวันนี้เป็นการแข่งขันของฉินเอ้าเสวี่ยนที่ร้ายกาจ ในฐานะที่เขาเป็นลูกพี่ลูกน้องของฉินเอ้าเสวี่ยน อ้อนวอนตื้อสุดขีดเพื่อที่จะมาเชียร์ให้กำลังใจพี่สาว ฉินกางถึงจะปล่อยเขาออกมา

เมื่อเห็นเย่เฉิน ฉินเอ้าตงสลัดทัศนคติที่เสแสร้งของการเป็นนายน้อยตระกูลฉินไปนานแล้ว เย่เฉินยังไม่ทันมาถึงตรงหน้า เขาก็รีบลุกขึ้นโค้งเอวลงพยักหน้าอย่างมีมารยาทแล้วพูดว่า “อาจารย์เย่ ท่านมาแล้ว เชิญนั่งครับ เชิญนั่งครับ..."