บทที่ 1218

ในขณะนี้เขาอดไม่ได้ที่จะรู้สึกเสียใจเล็กน้อย

เมื่อเห็นว่า ฉินเอ้าเสวี่ยนกำลังจะเข้าสู่อันดับที่ 8 ตัวเองกลับไปผิดใจกับเธอ

พอเป็นแบบนี้แล้ว ถ้าหากการแข่งขันครั้งนี้เธอได้คะแนนที่ดีขึ้น ถ้างั้นก็ไม่เกี่ยวข้องอะไรกับตัวเองแล้ว

ในช่วงเวลานี้ พอฉินเอ้าเสวี่ยนเปลี่ยนแปลง ท่าทีที่เมื่อครู่เป็นฝ่ายป้องกันแล้วถอยหลังตลอด ตอนนี้ฉินเอ้าเสวี่ยนกลับกลายเป็นฝ่ายเริ่มโจมตีคู่ต่อสู้อย่างต่อเนื่อง

ขาข้างขวาของคู่ต่อสู้บาดเจ็บ ร่างกายก็ได้รับผลกระทบอย่างมากแล้ว ตอนนี้ถูกฉินเอ้าเสวี่ยนไล่ชก ทุกก้าวที่ถอยก็รู้สึกเจ็บขาอย่างสุดหัวใจ

อีกอย่างขาขวาของเธอตอนนี้ไม่สามารถตามทันตัวเธอเลย ตอนนี้กลายเป็นตัวภาระ

ทำให้เธอยากที่จะรับมือ หลบเลี่ยงได้ยาก ยิ่งทำให้เธอโจมตีกลับได้ยาก

การโจมตีต่อเนื่องของฉินเอ้าเสวี่ยน ส่วนใหญ่จะชกต่อยบนร่างของคู่ต่อสู้

เมื่อครู่ผู้แข่งขันชาวไทยที่เคยอยู่ในแนวรุกที่เยือกเย็น ตอนนี้ได้แต่กุมศีรษะไว้ และหนีไปทุกมุมในสังเวียน

ฉินเอ้าเสวี่ยนจดจำคำสอนของเย่เฉินไว้ในใจ ยังคงจ้องช่วงล่างของคู่ต่อสู้ตลอด พร้อมที่จะโจมตีคู่ต่อสู้อย่างร้ายแรงอีกครั้ง

ในไม่ช้า เธอก็พบโอกาสที่คู่ต่อสู้เผลอตัวตอนถอยหลัง

ดังนั้นเธอจึงเตะกระบวนท่าออกไปอย่างแม่นยำ และเตะไปที่น่องขวาของคู่ต่อสู้ที่บาดเจ็บอยู่แล้วโดยตรง

ทีนี้เตะคู่ต่อสู้จนส่งเสียงกรีดร้อง ใบหน้าซีดเซียว หน้าผากและแก้มของเขาเต็มไปด้วยเหงื่อ

ฉินเอ้าเสวี่ยนไม่ได้ใช้กำลังเต็มที่ในการเตะครั้งนี้ หากเธอใช้กำลังเต็มที่ น่องของคู่ต่อสู้คงแตกหักไปแล้ว

เหตุผลที่ยังไม่ลงเต็มแรง ก็เพราะหวังให้คู่ต่อสู้ยังเหลือโอกาสบ้าง

แค่การแข่งขันเท่านั้น ด้วยเหตุนี้เธอจึงไม่ต้องการทำลายคู่ต่อสู้โดยสิ้นเชิง