บทที่ 1303

เย่เฉินไม่ค่อยสะดวกที่จะพูดตรงๆกับภรรยาเซียวชูหรันว่าจะไปดูอาการให้กู้ชิวอี๋ ดังนั้นก็เลยได้เพียงพูดกับเธอว่า เว่ยเลี่ยงทางนั้นมีเรื่องกะทันหันนิดหน่อย ให้ตนเองเข้าไปช่วย

เซียวชูหรันก็ไม่ได้คิดอะไรมาก กำชับเขาอย่ากลับบ้านดึกมากจนเกินไป แล้วก็เลยกลับขึ้นไปอาบน้ำด้วยตัวคนเดียว

เย่เฉินขับรถออกจากบ้านไปใหม่อีกครั้ง กลับไปที่โรงแรมป๋ายจินฮ่านกง

กู้ชิวอี๋ในเวลานี้กำลังอยู่ในห้องสวีทที่หรูหราชั้นบนสุดของตัวเอง รอการมาถึงของเย่เฉินอย่างตื่นเต้นไม่หยุด

ห้องที่เธอพักอยู่นี้เป็นห้องเพรสซิเดนสวีทของโรงแรมป๋ายจินฮ่านกง ในตอนแรกอู๋ตงไห่และลูกชายของเขาอู๋ซิน ก็เคยพักที่ห้องนี้มาก่อน

นี่คือห้องที่ขนาดสูงสุด พื้นที่ใหญ่สุด ราคาแพงสุด ในขณะเดียวกันก็หรูหราถึงขีดสุดของโรงแรมป๋ายจินฮ่านกง

ห้องที่ใหญ่ขนาดนี้ พื้นที่สิ่งก่อสร้างมีพอถึงร้อยกว่าตารางเมตร

แต่ว่า ในเวลานี้ภายในห้องเพรสซิเดนสวีทนี้ มีเพียงกู้ชิวอี๋เพียงคนเดียว

ผู้ช่วยของเธอเฉินตัวตัว ก็พักอยู่ที่ห้องข้างๆของเธอ

ตอนที่เย่เฉินกดกริ่งห้องดังขึ้น กู้ชิวอี๋ที่ร่างกายสวมชุดกระโปรงนอนแพรผ้าไหม ก็รีบเปิดประตูให้กับเขาอย่างลนลาน

เห็นเย่เฉินยืนอยู่ที่ด้านนอกประตู ในใจของกู้ชิวอี๋ก็ดีใจเป็นอย่างยิ่ง เพียงแต่ปากของเธอกลับจงใจอุทานฮึออกมาสองสามที เอ่ยขึ้นว่า “โอ๊ย ทิ้งภรรยาคนนั้นของพี่ลง มาเป็นห่วงเป็นใยคู่หมั้นที่โตขึ้นมาด้วยกันมาตั้งแต่เด็กๆได้แล้วหรอคะ?”

เย่เฉินหัวเราะเยาะออกมาหนึ่งที “เธอไม่ใช่บอกว่าม้ามและกระเพาะไม่สบายหรอ? พี่มาช่วยเธอดูสักหน่อย”

“ฮึ！” กู้ชิวอี๋เอ่ยพึมพำ “ถือว่าพี่ยังมีจิตสำนึกที่ดีอยู่หน่อย รีบเข้ามาเถอะค่ะ！”

ในขณะที่พูด ร่างกายก็หลบไปทางด้านข้าง หลีกทางที่บริเวณทางเข้าออกมา