บทที่ 1319

“คุณ....”

เซียวฉางควนโมโหจนตาแดงแล้ว

เขาต่อเล่ห์กลของหม่าหลันหญิงปากร้ายแบบนี้ ล้วนไม่มีแผนรับมือสักนิดเลย

ดังนั้น ในใจเขามีความรู้สึกที่ว่าบัณฑิตเจอทหารมีเหตุผลก็ใช้ไม่ได้แบบหนึ่ง

ในเวลานี้เย่เฉินเอ่ยปาก พูดว่า “เอาล่ะ เอาล่ะ ท่านทั้งสองคนอย่าทะเลาะกันแต่เช้าอีกเลย”

หม่าหลันพอเห็นเย่เฉินเอ่ยปาก ทันใดนั้นก็เงียบลง

ถ้าเป็นแต่ก่อน ตอนที่ตนเองด่าเซียวฉางควน เย่เฉินกล้าพูดแทรกขึ้นมา งั้นตนเองจะต้องชี้จมูกของเย่เฉินไว้ด่าเขาจนเละเทะ

แต่ว่าตอนนี้มีการเปลี่ยนแปลงอย่างใหญ่หลวง ฮวงจุ้ยหมุนเปลี่ยนทิศทางแล้ว ตอนนี้ในบ้านไม่มีเงินแล้ว ทั้งคฤหาสน์นี้เป็นเย่เฉินที่หามาอีก ดังนั้นเย่เฉินอยู่ในบ้านหลังนี้ กลับกลายเป็นมีน้ำหนักที่สุดแล้ว

เพื่อที่จะไม่ถูกเย่เฉินไล่ออกไป เธอได้เพียงแต่เอาใจเย่เฉินสุดกำลัง ไม่ให้เย่เฉินโมโห

ดังนั้น เธอก็เหลือบมองเซียวฉางควนอย่างโหดร้ายหนึ่งที โมโหพูดว่า “ถ้าไม่ใช่ลูกเขยที่ดีพูดช่วยคุณ วันนี้ฉันย่อมไม่จบกับคุณอย่างแน่นอน! เห็นแก่หน้าของลูกเขยที่ดี ก็ปล่อยคุณไปสักครั้ง!”

พูดอยู่ เธอยิ้มแย้มแจ่มใสจ้องมองเย่เฉิน ถามว่า “ลูกเขยที่ดี เช้าวันนี้จะให้แม่ทำกับข้าวสักมื้อให้คุณหรือไม่?”

เย่เฉินแปลกใจถามว่า “คุณทำกับข้าวเป็นหรือ?”