บทที่ 1324

ในเวลานี้เห็นเย่เฉิน ใจหญิงสาวในส่วนลึกของจิตใจเธอ ทันใดนั้นรุนแรงออกมา วิ่งเหยาะๆตลอดทางถึงข้างหน้าเย่เฉิน จับแขนของเขาไว้พูดเสียงอ่อนๆว่า “พี่เย่เฉิน วันนี้ฉันก็จะกลับไปเย่นจิงแล้ว คุณตัดใจลงที่จะให้ฉันไปไหม”

เย่เฉินยิ้มพูดว่า “คุณจะกลับบ้าน อีกทั้งยังจะกลับไปเข้าร่วมการซ้อมใหญ่ของรายการชุนหว่าน ประชาชนทั้งประเทศล้วนรอดูการแสดงของเธออยู่ในรายการชุนหว่านล่ะ”

กู้ชิวอี๋ไม่พอใจบ่นอยู่ “ตอบไม่ตรงคำถาม! สิ่งที่ตัวฉันอยากจะถามคือ คุณตัดใจลงหรือไม่ที่ฉันเองจะจากไป!”

เย่เฉินอยากพูดว่าตัดใจลง แต่รู้สึกว่าหลังจากพูดออกมา กู้ชิวอี๋ย่อมจะโมโหต่อตนเองออกมาอย่างแน่นอน

แต่ว่า เขาก็พูดตัดใจไม่ลงไม่ได้อีก เพราะว่าแท้ที่จริงตนเองอยากให้กู้ชิวอี๋กลับไปจะตาย ไม่งั้นหากเธออยู่จินหลิงต่ออีกล่ะก็ เพียงแต่จะนำความยุ่งยากกับความลำบากให้กับตนเองเท่านั้น

ถ้าหากเซียวชูหรันรู้เรื่องเธอกับตนเอง ยังไม่รู้ว่าจะโมโหมากขนาดไหนล่ะ

ดังนั้น เขาก็เลยพูดลวกๆว่า “ไอ้หยะ ถึงยังไงคุณกลับไปก็ไปยุ่งกับงานของคุณก่อน ไม่กี่วันผมก็จะไปเยี่ยมคุณที่บ้านคุณแล้ว ไม่นานล่ะ”

“งั้นก็ได้” กู้ชิวอี๋เบ้ปากขึ้นมา พยักหน้าแล้วพยักหน้าอีกเบาๆ พูดว่า “ฉันกลับไปไม่บอกพ่อก่อน รอคุณไปแล้วค่อยให้ความตื่นตระหนกตกใจด้วยความดีใจแก่เขา”

เย่เฉินพูดว่า “ได้ งั้นก็อย่าเพิ่งบอกลุงกู้ก่อน”

ในเวลานี้แอร์โฮสเตสกำลังทำการตรวจสอบก่อนที่จะขึ้นเครื่องแล้ว เฉินตัวตัวก็นำกระเป๋าส่วนตัวของกู้ชิวอี๋ขึ้นไปบนเครื่องบินส่วนตัวก่อนแล้ว

ส่วนกู้ชิวอี๋ยืนอยู่นอกประตูห้องผู้โดยสาร จ้องมองเย่เฉินที่หล่อสูงใหญ่อยู่ข้างหน้าอย่างอ่อนโยน พูดว่า “พี่เย่เฉิน หลังจากฉันไปแล้ว คุณจำไว้ว่าต้องคิดถึงฉัน รู้หรือไม่?”

เย่เฉินพยักหน้าต่อๆกัน “รู้แล้วๆ คุณวางใจเถอะ ผมย่อมคิดถึงคุณแน่นอน”

กู้ชิวอี๋พูดอีกว่า “คุณต้องมีสปริงในหัวของคุณตลอดเวลา เตือนตนเองไว้ทุกเวลา ฉันถึงจะเป็นคู่หมั้นจริงๆของคุณ ผู้หญิงคนอื่นๆที่อยู่ข้างนอก ทั้งหมดล้วนเป็นแขกที่ผ่านไปอย่างรวดเร็วในชีวิตคุณ ชาตินี้พ่อของฉันมีเพียงฉันเป็นลูกสาวคนเดียว นัยน์ตาก็มีเพียงแค่ลูกเขยคุณคนเดียว คุณอย่าทำให้เขาผิดหวังนะ”

เย่เฉินปวดหัวพักหนึ่ง แต่ก็ได้เพียงอือๆอ่าๆพูดว่า “โอ๊ะ เรื่องนั้น….ผมรู้แล้ว ไอ้หยะ เวลาสายแล้ว คุณรีบขึ้นเครื่องบินเถอะ”