บทที่ 1346

เย่เฉินยื่นมือขวาออกมาปิดใบหน้าด้านข้างตนไว้ เขาไม่รู้จะทำไงดีกับพ่อตาซื่อบื้อคนนี้ของตนเลยจริงๆ

เวลานี้เซียวฉางควนกดรับสาย พูดว่า “ฮัลโหล ชูหรันหรอ พ่อกลับมากับเย่เฉินแล้วนะ”

แต่กลับได้ยินเสียงเซียวชูหรันพูดอย่างโกรธจัดจากที่นั่งด้านหลังว่า “พ่อ! พ่อทำให้หนูผิดหวังมากเลย!”

เซียวฉางควนตกใจสะดุ้งร้อง มือถือหลุดมือลงไปในซอกที่นั่ง

เขาไม่แคร์เก็บมือถือ หันกลับมามองเซียวชูหรันด้วยสีหน้าหวาดกลัวขั้นสุด “ชู...ชูหรัน??? ลูก...ลูกมาอยู่บนรถได้ไงน่ะ?”

เซียวชูหรันถามอย่างโกรธจัดว่า “ทำไมหนูจะอยู่บนรถไม่ได้? ถ้าหนูไม่อยู่บนรถ ก็จะไม่รู้ว่าพ่อนอกใจแม่แล้วสิ!”

เซียวฉางควนเหมือนโดนเหยียบหางฉับพลัน หลุดปากออกมาว่า “ไอ้หยาชูหรันลูกอย่าพูดจาซี้ซั้วสิ พ่อนอกใจแม่ตั้งแต่เมื่อไหร่กัน?”

เซียวชูหรันบอก “พ่อกับคุณน้าหานคนนั้นมาถึงขั้นแลกของขวัญราคาแพงขนาดนี้แล้ว ยังแอบพบกัน กินข้าวลับหลังแม่อีก แบบนี้ไม่ใช่นอกใจแล้วอะไรล่ะ?”

เซียวฉางควนรีบบอก “นี่ไม่ใช่นอกใจ! พ่อกับคุณน้าหานน่ะมีมารยาทต่อกัน ไม่เคยทำอะไรเกินเลยสักนิด อีกอย่าง พ่อแยกกันอยู่กับแม่หนูแล้ว ไม่มีความรักแล้ว เรื่องหย่าก็แค่ช้าหรือเร็ว ต่อให้พ่อนอกใจจริงๆ ก็ไม่ได้เรียกว่านอกใจ นั่นเรียกว่ากำลังเริ่มต้นความรักครั้งใหม่ต่างหาก!”

“พ่อ...พ่อ...” เซียวชูหรันโกรธจนหน้าแดงก่ำ น้ำตาคลอเบ้าพูดว่า “ทำไมพ่อทำแบบนี้ล่ะ! หนูคิดมาตลอดว่าพ่อเป็นพ่อและสามีที่ดี แต่ไม่คิดเลยว่า พ่อจะทำแบบนี้ พ่ออยู่กับแม่มายี่สิบกว่าปีแล้วนะ เวลายาวนานยี่สิบกว่าปี ต่อให้ไม่มีความรัก ความผูกพันก็น่าจะมีสิจริงไหม? อย่างน้อยพ่อน่าจะเคารพแม่บ้างถึงจะถูกสิ!”

เซียวฉางควนอธิบาย “พ่อไม่ได้ไม่เคารพเธอนี่ ถ้าพ่อไม่เคารพเธอจริง พ่อคืนดีกับคุณน้าหานของลูกไปนานแล้ว เพราะพ่อเคารพเธอ พ่อถึงอยากหย่ากับเธออย่างเป็นทางการ จากนั้นค่อยคบกับคุณน้าหานของลูกอย่างเปิดเผย!”