บทที่ 1349

ตอนเย่เฉินออกมาจากคฤหาสน์ หน้าประตูไร้ร่างของอิโตะ นานาโกะแล้ว

เขามองซ้ายแลขวาหลายรอบ ก็ไม่เห็นร่างอิโตะ นานาโกะเลย

ทำให้เย่เฉินอดเซ็งขึ้นมาไม่ได้ เมื่อกี้ตนไม่น่าจะคิดผิด ผู้หญิงคนนั้นถึงจะใส่หน้ากากปิดหน้าไว้ แต่ตนสามารถมั่นใจได้ว่า เธอคืออิโตะ นานาโกะ

ในเมื่อเธอมาที่ Tomson Riviera งั้นต้องมาหาตนแน่ ทำไมถึงหายไปดื้อๆงี้ล่ะ?

พอคิดถึงตรงนี้ เย่เฉินอดถอนหายใจออกมาไม่ได้ คิดไม่ออกจริงๆว่าสาวน้อยญี่ปุ่นคนนี้คิดอะไรอยู่

อิโตะ นานาโกะตอนนี้กำลังซ่อนตัวพลางมองดูเย่เฉินอยู่ไกลๆจากในร้านชานมร้านหนึ่ง

พอเห็นเย่เฉินมีสีหน้าหม่นหมองเล็กน้อย บางพื้นที่ในใจเธอก็รู้สึกแปลกๆ

คืนนี้เธอมาหาเย่เฉินจริงๆ ใกล้จะแข่งรอบชิงแล้ว เธอรู้ดีว่าตนยากจะเอาชนะฉินเอ้าเสวี่ยนได้ บางทียังเป็นไปได้อย่างมากที่จะได้รับบาดเจ็บในการแข่งด้วย

อาจารย์ ครอบครัวของเธอต่างไม่อยากให้เธอลงแข่งต่อ

แต่เธอกลับรู้สึกว่า นักสู้ที่แท้จริง ต่อให้ฝีมือสู้อีกฝ่ายไม่ได้ แต่ความมุ่งมั่นก็ไม่สามารถโดนอีกฝ่ายโค่นลงได้ ดังนั้นเธอเลยตัดสินใจลงแข่งต่อไป ในเวลาเดียวกันก็เตรียมความพร้อมที่จะบาดเจ็บจากการแข่งด้วย

ดังนั้นพ่อของเธอเลยส่งเครื่องบินส่วนตัวมาหนึ่งลำรวมถึงทีมแพทย์มือดีของญี่ปุ่นหนึ่งทีม ทีมแพทย์นี้จะคอยเฝ้าดูเหตุการณ์ข้างสนามแข่งอย่างใกล้ชิดในรอบชิง ถ้าอิโตะ นานาโกะได้รับบาดเจ็บกลางสนามแข่ง พวกเขาจะรีบให้การรักษาทันที ในเวลาเดียวก็จะนำเธอส่งรักษาที่โตเกียวภายในสามชม.ด้วยเครื่องบินส่วนตัวนี่

ดังนั้นหลังจากตนลงแข่งรอบชิง เป็นไปได้ว่าอาจจะไม่มีโอกาสเจอหน้าเย่เฉินอีก ดังนั้นอิโตะ นานาโกะถึงได้คิดจะมาเจอเขาอีกครั้งในคืนนี้

แต่ว่าเธอไม่คิดเลยว่า เมื่อกี้ตอนตนยืนรออยู่หน้าประตูทางเข้าTomson Riviera เห็นเย่เฉินเลี้ยวรถเข้ามา แต่กลับพบว่าบนที่นั่งด้านหลังของรถกลับมีผู้หญิงสวยมากคนหนึ่งนั่งอยู่ มันทำให้เธอฉุกคิดได้ว่า ผู้หญิงคนนั้นต้องเป็นภรรยาของเย่เฉินแน่

วินาทีนั้นเธอรู้สึกผิดหวังเล็กน้อย และรู้สึกว่าตนไม่ควรมารบกวนผู้ชายที่แต่งงานแล้วคนหนึ่ง เลยเตรียมตัวกลับโรงแรม