บทที่ 1371

เมื่อเย่เฉินได้ยินเรื่องนี้ เขาก็อดไม่ได้ที่จะหัวเราะและพูด：“ตระกูลโคบายาไม่น่าเชื่อถือ ไม่เพียงเคยขโมยยาวิเศษของฉัน ยังมีโคบายาชิจิโร่หาคนมาฆ่าพี่ชายของเขาด้วย ถ้าร่วมมือกับคนตระกูลนี้ ต้องโดนพวกเขาคิดร้ายแน่นอน

ขณะพูด เย่เฉินก็นิ่งไปชั่วครู่แล้วพูด：“นอกจากนี้ ตระกูลโคบายายังเป็นตระกูลของประเทศญี่ปุ่น ถ้าพวกเราร่วมมือกับพวกเขา พวกเราก็ต้องเปิดเผยสูตรปรุงยาของพวกเราให้กับพวกเขา เมื่อพวกเขาได้สูตรปรุงยาของพวกเราไปแล้ว มันเป็นไปได้สูงที่พวกเขาจะหักหลังพวกเราหรือไม่ก็ฆ่าพวกเราปิดปาก ดังนั้นพวกเราห้ามร่วมมือกับพวกเราเด็ดขาด”

เมื่อเว่ยเลี่ยงได้ยินเรื่องนี้ เขาก็รีบพูดทันทีว่า：“อาจารย์เย่ เรื่องนี้ฉันไม่ได้พิจารณาอย่างถี่ถ้วน ขอให้คุณวางใจ ฉันจะออกไปปฏิเสธโคบายาชิจิโร่ทันที！”

เย่เฉินหัวเราะและพูด：“ฉันรู้จักตระกูลโคบายาดี พวกเขาไม่ยอมตัดใจเรื่องนี้ง่ายๆแน่นอน พวกเขาอาจจะทำเรื่องไม่ดีก็ได้ สองสามวันนี้คุณต้องระวังตัวหน่อย ฉันจะกำชับเฉินจื๋อข่ายกับหงห้า ให้พวกเขาช่วยเหลือคุณและจับตาดูคนพวกนั้น”

เว่ยเลี่ยงรีบพูดทันที：“ได้ครับอาจารย์เย่ ฉันรู้แล้ว！”

ขณะพูด เว่ยเลี่ยงก็ถาม：“อาจารย์เย่ ยากระเพาะเก้าเสวียนของพวกเราได้รับการยอมรับที่ดีมากๆ คุณคิดว่าพวกเราควรขยายสายการผลิตให้เร็วที่สุดไหม？ถ้าคุณต้องการ ฉันจะรีบไปขอที่ดินอุตสาหกรรมกับหน่วยงานที่เกี่ยวข้อง”

เย่เฉินพูดด้วยรอยยิ้ม：“ถ้าพวกเราสร้างสายการผลิตเอง มันจะช้าเกินไป？ตอนนี้มีสายการผลิตขนาดใหญ่หลายแห่งอยู่ต่อหน้าพวกเราแล้วไม่ใช่เหรอ”

เว่ยเลี่ยงถามด้วยความประหลาดใจ：“อาจารย์เย่ คุณหมายถึงบริษัทผลิตยาโคบายาหรือเปล่า？”

“ใช่” เย่เฉินพูดด้วยรอยยิ้ม：“พี่ชายของเขาที่ชื่อโคบายาชิอิจิโร่ยังอยู่ในมือของฉัน ครั้งนี้พวกเราจับตัวโคบายาชิจิโร่ไว้ แล้วปล่อยตัวโคบายาชิอิจิโร่กลับไปสืบทอดธุรกิจของโคบายากรุ๊ป ถ้าโคบายาชิอิจิโร่ต้องการกลับไปสืบทอดธุรกิจจริงๆ เขาต้องโอนหุ้น 80% ของบริษัทผลิตยาโคบายาเป็นชื่อของฉัน ถ้าเขาไม่รับปาก ก็ให้เขาอยู่โรงเลี้ยงสุนัขต่อไป เขาจะได้ช่วยเก็บกวาดโรงเลี้ยงสุนัขให้หงห้าด้วย！”

เว่ยเลี่ยงตระหนักได้ในทันที และอุทานขึ้นมา：“อาจารย์เย่ คุณวางแผนจะทำอย่างนี้นี่เอง！มัน...เป็นแผนการที่ยอดเยี่ยมจริงๆ！ไม่แปลกใจเลยที่คุณเก็บโคบายาชิอิจิโร่ไว้ เขามีประโยชน์ตรงนี้นี่เอง！”