บทที่ 1437

คำพูดของกู้เย้นเจิ้งไม่เพียงทำให้ทุกคนตกใจ แต่ยังทำให้เจ้าสามกู้เย้นกางที่อยู่ข้างกายหนีบขาแน่นโดยไม่ตั้งใจ

จากมุมมองของความน่าจะเป็นและหลักตรรกวิทยา ลูกชาย หลานชาย และพี่รองล้วนมีปัญหาเรื่องนั้นกันหมด มีโอกาสน้อยมากที่เขาจะโชคดีรอดพ้นได้โดยบังเอิญ

ดังนั้นเขาจึงรีบเอามือล้วงกระเป๋ากางเกง แล้วบีบตรงส่วนซับในของกระเป๋ากางเกง ก่อนจะตกใจจนขวัญหนีดีฝ่อเช่นกัน!

เพราะว่าเขา ไม่มีความรู้สึกใดๆ เลย...

เขาหน้าม่อยคอตกทันที แล้วคร่ำครวญว่า “ผมด้วย! ตรวจให้ผมด้วย ตอนนี้จู่ๆ ผมก็ไม่รู้สึกอะไรแล้ว…”

ภายในห้องตรวจรักษา เต็มไปด้วยบรรยากาศแห่งความตกตะลึง...

เอ่อ...

มันเป็นเรื่องปาฏิหาริย์เกินไป?

คนสองรุ่นของตระกูลกู้ ชายหนุ่มสี่คน ล้วนสูญเสียสมรรถภาพในเรื่องอย่างว่า?!

เรื่องนี้จะเป็นไปได้อย่างไร?

หากเกิดจากโรค โรคจำพวกที่เกี่ยวกับการเสื่อมสมรรถภาพของร่างกายส่วนใหญ่จะไม่มีการติดต่อ อย่างเช่นโรคอัมพาต โรคลมชัก โรคพาร์กินสัน โรคALS และกล้ามเนื้ออ่อนแรง โรคจำพวกนี้ไม่เคยปรากฏการติดต่อมาก่อน

ดังนั้น ในสี่คนนี้ หากมีคนหนึ่งมีปัญหาดังกล่าว ก็ยังพอเข้าใจได้

แต่ทว่า มันแปลกมากที่คนสี่คนมีอาการเกิดขึ้นพร้อมกัน?