บทที่ 1439

กู้เหว่ยเลี่ยงและกู้เหว่ยกวง ชายหนุ่มทั้งสองตระหนักถึงความสำคัญของเรื่องนี้เช่นกัน ดังนั้นพวกเขาจึงพากันพยักหน้าเห็นด้วย

ขั้นตอนแรกคือการแช่แข็งสเปิร์ม ซึ่งเทียบเท่ากับการหว่านเมล็ดทิ้งไว้ ต่อไปนึกอยากจะมีลูกก็ง่ายดายแล้ว

เหมือนคำพูดของคนโบราณ การเตรียมตัวให้พร้อมย่อมไม่มีภัยพิบัติ!

ดังนั้น หัวหน้าแผนกบุรุษเวชศาสตร์จึงจัดให้ทั้งสี่คนคัดเอาตัวอย่างเทียมที่ไม่เจ็บปวดในทันที และในขณะเดียวกันก็เตรียมชุดการทดสอบเอาไว้ให้พร้อม

ทันทีที่คัดออกมา ตัวอย่างจะถูกนำไปทดสอบทันที และส่วนที่เหลือจะถูกแช่แข็งที่อุณหภูมิต่ำมากด้วยก๊าซไนโตรเจนเหลว เมื่อการทดสอบเสร็จสิ้นและยืนยันได้ว่าไม่มีปัญหาใดๆ ก็จะสามารถจัดเก็บในระยะยาวได้อย่างสบายใจ

แต่ทว่า หลังจากคัดตัวอย่างออกมาและทดสอบด้วยเครื่องมือทดสอบ แพทย์ก็พบความจริงที่พวกเขาไม่อยากจะเชื่อ

เมื่อพวกเขารายงานผลให้หัวหน้าแผนกบุรุษเวชศาสตร์ทราบ หัวหน้าแผนกบุรุษเวชศาสตร์ก็กลัวจนขาสั่น

กู้เย้นเจิ้งเห็นใบหน้าอันย่ำแย่ของเขา ก็รีบเข้าไปถามทันที “เกิดอะไรขึ้น? มีอะไรผิดปกติเหรอ?”

หัวหน้าแผนกบุรุษเวชศาสตร์กลืนน้ำลายและบังคับตัวเองให้สงบลง ก่อนจะกล่าวว่า “ท่าน...ท่านรอง...ท่านสาม...แล้วก็คุณชายทั้งสอง...ผลออกมาแล้ว อัตราการรอดของอสุจิของทั้งสี่ท่านคือ...อัตราการรอดคือ...”

กู้เหว่ยเลี่ยงเห็นเขาตะกุกตะกัก ก็ตวาดใส่ด้วยความร้อนใจ “มัวอ้ำอึ้งอะไรอยู่? อัตราการรอดเป็นเท่าไหร่? คุณก็บอกมาสิ!”

หัวหน้าแผนกบุรุษเวชศาสตร์เชิดหน้าแล้วพูดเสียงสั่น “อัตราการรอดของสเปิร์มทั้งสี่ตัวของพวกท่าน ล้วนเป็นศูนย์...”

“อะไรนะ?!” ทั้งสี่คนร้องออกมาด้วยความตกใจ กระเพาะปัสสาวะของกู้เย้นกางได้รับบาดเจ็บ ร่างกายอ่อนแรง สูญเสียการทรงตัว ทรุดนั่งลงกับพื้น

ข้อมูลนี้ สำหรับคนทั้งสี่ของตระกูลกู้ เสมือนสายฟ้าฟาดลงมากลางวันแสกๆ

อัตราการรอดของสเปิร์มเป็นศูนย์ นั่นก็หมายความว่า พวกเขาไม่มีความสามารถในการสืบพันธุ์อีกต่อไป?!