บทที่ 148 ดื่มเหล้าไปเพื่ออะไรหรอ (2)

บทที่ 148 ดื่มเหล้าไปเพื่ออะไรหรอ (2)

เย่เฉินก็ดูเวลา ก็ยังไม่ดึกมาก แล้วอีกอย่างตนเองก็ไม่ได้ดื่มอย่างมีความสุขมานานแล้ว ดังนั้น ก็เลยพยักหน้าตอบรับไป “ได้ครับ คุณเลือกสถานที่เลย！”

ซ่งหวั่นถิงก็ทำหน้าดีใจ แล้วรีบพูดว่า “ฉันรู้จักร้านร้านหนึ่ง มันดีมาก！”

พูดจบเธอก็เหยียบคันเร่ง รีบขับเข้าเมืองไปอย่างเร็ว

……

ในกลางเมือง มีร้านเหล้าร้านหนึ่งชื่อว่า Sunny

ซ่งหวั่นถิงเอารถมาจอดที่หน้าประตู แล้วก็โยนกุญแจให้กับเด็กขับรถของร้าน จากนั้นก็พาเย่เฉินเดินเข้าร้านไป

พอพนักงานเห็นเธอ ก็รีบกล่าวต้อนรับอย่างมีมารยาท “สวัสดีตอนดึกครับคุณซ่งคุณจะนั่งที่เดิมไหมครับ?”

ซ่งหวั่นถิงพยักหน้า พนักงานก็รีบบอกว่า “เชิญทางนี้เลยครับ”

บาร์ร้านนี้ ชั้นหนึ่งเป็นเวทีเต้น มีดีเจ ครึกครื้นอยู่เหมือนกัน แต่ว่าพนักงานพาเธอขึ้นมาบนชั้นสอง เลือกที่นั่งข้างระเบียงชั้นสอง มีที่หนึ่งที่รอบๆ ไม่มีคนนั่ง ตรงนี้ไม่เพียงสามารถมองลงไปเห็นชั้นล่างได้ และยังไม่มีคนรบกวนด้วย เสียงเพลงก็ไม่ดังมาก นับได้ว่าเป็นที่ค่อนข้างเงียบในความวุ่นวาย

พอซ่งหวั่นถิงนั่งลง ก็รีบบอกกับพนักงานว่า “เอาไวน์Lafiteปี82มาสองขวด”

“ครับคุณหนูซ่ง！”

พนักงานโค้งคำนับอย่างนอบน้อม จากนั้นก็รีบไปยกไวน์สองขวดมาเสิร์ฟ

พอเปิดไวน์ออก ส่วนหนึ่งก็เทลงไปภาชนะกระตุ้นไวน์ พนักงานอยากจะคอยอยู่รับใช้ แต่ซ่งหวั่นถิงบอกกับเขาว่า “กลับไปเถอะ แล้วก็ฝากทักทายเจ้านายพวกแกด้วยนะ วันนี้บนชั้นสองก็ไม่ต้องรับแขกแล้ว”