บทที่ 1557

อันที่จริง สิ่งที่โคบายา มาซาโยชิพูดนั้นก็เป็นความจริง

มีช่องว่างข้อมูลบางอย่างระหว่างนางาฮิโกะ อิโตะกับเขา

ในเวลานี้นางาฮิโกะ อิโตะ คิดว่ายากระเพาะเสี่ยวหลินยังคงอยู่ยงคงกระพัน ในเวลานี้การคว้าบริษัทผลิตยาโคบายาก็เทียบเท่ากับการคว้ารถไฟที่สร้างรายได้อย่างมหาศาล

อย่างไรก็ตาม โคบายา มาซาโยชิและสมาชิกคนอื่นๆ ของตระกูลโคบายา รู้เรื่องเกี่ยวกับการมีอยู่ของบริษัทผลิตยาเก้าเสวียน

เมื่อรู้ว่าในขณะนี้ ในประเทศจีน ในเมืองจินหลิง มียากระเพาะจิ่วเสวียนตัวหนึ่งที่เป็นที่นิยมในประเทศจีน และประสิทธิภาพของยากระเพาะจิ่วเสวียนนี้แข็งแกร่งกว่ายากระเพาะเสี่ยวหลินอย่างมาก

ดังนั้น เมื่อโคบายา มาซาโยชิแสดงความกังวลของตัวเองออกมา คนอื่นๆ ก็เปลี่ยนใจแทบจะในทันที

ตอนเมื่อกี้นี้พวกเขายังคงคิดว่าบริษัทผลิตยาโคบายา จะต้องมีมูลค่าอย่างน้อยสองหมื่นล้านดอลลาร์ หนึ่งหมื่นห้าพันล้านดอลลาร์นั้นเป็นไปไม่ได้เลยที่จะรับได้

แต่ตอนนี้พวกเขาตระหนักได้ทันทีว่า ยังมีคนที่เต็มใจเสนอราคามูลค่าหนึ่งหมื่นห้าพันล้านดอลลาร์ ซึ่งหายากมากอยู่แล้ว

หากยากระเพาะจิ่วเสวียนประสบความสำเร็จในการข้ามมาทางตะวันออกที่ญี่ปุ่น การประเมินมูลค่าของบริษัทผลิตยาโคบายาก็จะลดลงอย่างมาก

ดังนั้น ทุกคนลองคำนวนดูแล้ว จึงสนับสนุนการตัดสินใจของโคบายา มาซาโยชิฝ่ายเดียวแทบจะในทันที

โคบายา มาซาโยชิรู้สึกตื่นเต้นมาก

ตราบเท่าที่มีการลงนามข้อตกลงร่วมกับตระกูลอิโตะ บริษัทผลิตยาโคบายาก็จะได้รับการอัดฉีดทุนทันทีจำนวนสี่พันห้าร้อยล้านดอลลาร์ และตัวเองก็จะได้รับค่าตอบแทนอีกห้าร้อยล้านดอลลาร์ด้วย

หาดเป็นเช่นนั้น ตัวเองก็จะกลายเป็นมหาเศรษฐีในทันที!

สำหรับบริษัทผลิตยาโคบายา แม้ว่าจะล้มละลายในอนาคต มันก็ไม่เกี่ยวอะไรกับตัวเองมากแล้ว ห้าร้อยล้านดอลลาร์เกือบจะเทียบเท่ากับห้าหมื่นล้านเยนแล้ว เพียงพอที่จะใช้ชีวิตแบบมีความสุขไปตลอดชีวิตแล้ว