บทที่ 1593

ความโกรธของนางาฮิโกะ อิโตะไม่ได้เกิดจากการเสแสร้งหรือใจแคบ

ระยะนี้ เขารู้สึกแย่มาตลอด

อย่างแรกลูกสาวสุดที่รักของเขาได้รับบาดเจ็บสาหัส จากนั้นโคบายา ชิจิโร่ลูกเขยในอนาคตของเขาก็หายตัวไปอย่างลึกลับ

จากนั้นตามมาติดๆ เขาก็ใช้เงินไป 4.5 พันล้านดอลลาร์เพื่อเข้าถือหุ้นในบริษัทผลิตยาโคบายา

สัญญาเซ็นแล้ว เงินชำระแล้ว แต่ผลคือโคบายา ชิอิจิโร่จู่ๆก็กลับมาและประกาศเพียงฝ่ายเดียวว่าสัญญาการลงทุนที่เขาลงนามไปนั้นไม่มีผลบังคับใช้

จากนั้น เย่เฉินก็กล่าวอย่างหนักแน่นว่า เงินจำนวน 4.5 พันล้านดอลลาร์นี้จะไม่โอนคืน นางาฮิโกะ อิโตะใช้ชีวิตมาจนปูนนี้ เขายังไม่เคยเห็นใครหน้าด้านขนาดนี้มาก่อน

ถ้าไม่ใช่เพราะว่าเจ้าเด็กนี่ดูเหมือนจะมีความแข็งแกร่งอยู่บ้างจริงๆ บวกกับตระกูลซูจากเมืองจีนกำลังจะมาที่ญี่ปุ่นเพื่อพูดคุยเกี่ยวกับความร่วมมือ นางาฮิโกะ อิโตะคงแทบจะต้องการฆ่าเย่เฉินในทันที

แต่เขาก็ยอมอดทนเป็นอย่างมากต่อการมาถึงของตระกูลซู จุดแรกของตระกูลซูเมื่อมาถึงโตเกียวไม่ใช่การมาพูดคุยเกี่ยวกับความร่วมมือกับตน แต่กลับไปหาศัตรูคู่อาฆาตของตนอย่างตระกูลทากาฮาชิ

ช่วงเวลานี้ทำให้จิตใจของนางาฮิโกะ อิโตะพังทลายลง

เกิดอะไรขึ้น?

ทำไมช่วงนี้ตนถึงได้ประสบปัญหามากมายขนาดนี้?

หรือว่าตนจะต้องไปจุดธูป ไหว้พระในวัด และทานอาหารมังสวิรัติสักหลายวันหน่อยไหม?

ทานากะโคอิจิเห็นเขาโกรธจัดก็ยืนนิ่งอยู่นานไม่กล้าเข้าไปเอ่ยกล่อม

จนกระทั่ง นางาฮิโกะ อิโตะได้ระบายออกบ้างแล้ว ทานากะโคอิจิถึงค่อยขึ้นมาแล้วพูดว่า "ท่านประธาน เรื่องนี้คุณไม่ต้องโกรธขนาดนั้นหรอกครับ ต่อให้ตระกูลซูจะติดต่อกับตระกูลทากาฮาชิก่อนก็ไม่ได้มีความหมายอะไร ผมได้รับข้อความจากพวกเขาแล้ว พวกเขาบอกว่ามะรืนนี้ตอนบ่ายจะมาเยี่ยมเยือนถึงหน้าประตู พวกเราถือว่ายังมีโอกาสอยู่"

นางาฮิโกะ อิโตะเอ่ยด้วยใบหน้าคร่ำเครียดว่า “เรื่องแบบนี้ การเลือกว่าจะไปเจอใครก่อนของตระกูลซูนั้นสำคัญมาก นี่ก็เหมือนกับว่านายกำลังคบกับแฟนสาวที่อยู่โอซาก้า ขณะเดียวกันก็มีงานที่ต้องไปโอซาก้าพอดี เมื่อนายไปโอซาก้า นายจะเลือกพบแฟนก่อนหรือไปทำงานก่อน การตัดสินใจของนายก็คือสิ่งไหนสำคัญกว่ากันในใจของนาย"

ทานากะโคอิจิพูดอย่างอึกอักว่า “ท่านประธาน ความรักและอาชีพนั้นมันไม่เหมือนกัน...”

นางาฮิโกะ อิโตะพูดอย่างโกรธเคือง “ถ้าอย่างนั้นหากนายเป็นพวกเพลย์บอย มีคนรักสองคนในโอซาก้า ตอนนี้นายไปที่โอซาก้าเพื่อพบพวกเขาตามลำดับ ฉันถามนายหน่อย ว่านายจะเลือกเจอคนที่นายชอบมากที่สุด หรือว่าเจอคนที่นายไม่ได้ชอบมากขนาดนั้นก่อน?”

ทานากะโคอิจิรีบพูด “บางทีผมอาจจะชอบทั้งคู่ แต่เจอพร้อมกันก็ไม่ได้ ดังนั้นไม่ว่าจะยังไงก็ต้องมีก่อนมีหลังนี่ครับ ถ้าหากผมไม่รู้จะเลือกยังไง ผมก็อาจจะตัดสินใจโดยการจับสลาก หรือโยนเหรียญเดาก็เป็นได้ ดังนั้นนี่อาจไม่ได้แปลว่าหากผมเจอใครก่อนก็ชอบคนนั้นมากกว่าก็เป็นได้นี่ครับ"