บทที่ 1600

ซูจือหยูถามกลับ “นายเพิ่งรู้จักฉันวันแรกหรือไง?"

...

ในขณะนี้ ทากาฮาชิ เอคิจิ มองเย่เฉินอย่างเย็นชา

เขาอยากจะออกคำสั่ง ให้คนเข้าไปทุบตีเย่เฉินให้ตายอย่างยิ่ง

อย่างไรก็ตาม ที่นี่อยู่ใกล้กับมหาวิทยาลัยโตเกียวและเป็นในตัวเมือง มีหลายคนมองอยู่ หากเขาลงมืออย่างเปิดเผย หลังจากนี้จะต้องมีข่าวต่างๆตามมาอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้แน่

บวกกับตอนนี้ในรถยังมีแขกผู้มีเกียรติอยู่สองคนโดยเฉพาะซูจือหยู ซึ่งถือว่าเป็นเสป็คของเขา ตนเองควรจะต้องรักษาท่าทีการวางตัวต่อหน้าเธอให้ดี หากเขาเปิดเผยนิสัยวางอำนาจบาตรใหญ่ชอบใช้ความรุนแรงออกไป จะต้องส่งผลต่อความประทับใจของซูจือหยูที่มีต่อตนอย่างแน่นอน

ดังนั้น เขาจึงมองไปที่เย่เฉินและแค่นเสียงอย่างเย็นชา จากนั้นจึงพูดอย่างยโส “ไอ้หนุ่ม วันนี้ถือว่านายโชคดี ฉันไม่อยากจะลดตัวไปหานาย ถ้านายคุกเข่าลงและคำนับฉันสามครั้ง เรื่องนี้ก็จะถือว่าจบลง!"

เย่เฉินคล้ายกับกำลังได้ยินเรื่องตลกครั้งใหญ่ “นี่นาย ดูเหมือนว่าจะยังไม่เข้าใจสถานการณ์อยู่เล็กน้อย ปัญหาข้อสำคัญในตอนนี้ก็คือ นายติดหนี้แขนสองข้างกับฉัน!”

"นาย..." ทากาฮาชิ เอคิจินับถือเขาแล้วจริงๆ เขาแอบคิดกับตัวเองลับๆ “อุตส่าห์ใจดีหาทางรอดให้เจ้านี่ แต่เขากลับเลือกทางตาย แบบนี้ถ้าฉันอาศัยสถานการณ์นี้ทุบตีเขา ใครก็โทษฉันไม่ได้แล้วสินะ?"

เมื่อคิดถึงตรงนี้ เขาก็กัดฟันพูดว่า “ไอ้เด็กเวร! ฉันอุตส่าห์ไว้หน้าแก แต่ไม่ใช่ให้แกขึ้นมาเหยียบจมูกฉัน! ในเมื่อโอกาสนี้นายไม่อยากได้ อย่างนั้นก็อย่าโทษว่าฉันหยาบคาย!”

พูดจบ เขาก็ตะโกนบอกบอดี้การ์ดทันที "จัดการให้ฉัน!"

ทันทีที่เสียงสิ้นสุดลง หญิงสาวร่างผอมบางก็พุ่งเข้าใส่ฝูงชนทันที เธอก็คือสาวชาวจีนที่ดีดกีตาร์ร้องเพลงอยู่บนท้องถนนคนนั้น