บทที่ 1656

หลังเจ็ดโมงเช้า ผู้สื่อข่าวก็จะต้องรายงานเรื่องนี้เป็นวงกว้างอย่างแน่นอน

ถึงเวลานั้น ก็จะแพร่หลายไปทั่วญี่ปุ่นอย่างแน่นอน

ถ้าตัวเองช่วยชีวิตของคนออกมาไม่ได้ ภายในยี่สิบสี่ชั่วโมง ข่าวนี้ก็จะกระจายไปทั่วทั้งโลกอย่างแน่นอน

ถึงเวลานั้น เรื่องนี้ก็จะไม่ใช่แค่เรื่องอื้อฉาวของกรมตำรวจนครบาลโตเกียวเท่านั้น แม้กระทั่งยังเป็นเรื่องอื้อฉาวของทั้งญี่ปุ่นอีกด้วย!

ถ้าความมั่นคงของญี่ปุ่นย่ำแย่ขนาดนี้ ฆาตกรโหดเหี้ยมขนาดนี้ และแข็งแกร่งขนาดนี้ ต่อไปจะมีผู้ยิ่งใหญ่คนไหนกล้ามาที่โตเกียวอีกไหม?

ไม่ใช่แค่คนรวย และผู้ประกอบการที่ไม่กล้ามา แต่นักการเมืองจากทั่วทุกมุมโลกก็ไม่กล้าที่จะมา

แต่โตเกียวเป็นเมืองหลวงของญี่ปุ่น! หากเรื่องอื้อฉาวนี้ถูกแพร่กระจายไปทั่วโลก จะทำให้ทั้งญี่ปุ่นตกอยู่ในภาวะที่กลืนไม่เข้าคายไม่ออกทางการทูตอย่างแน่นอน!

ดังนั้น เขาจึงรีบถามลูกน้องทันทีว่า “ผลชันสูตรอย่างละเอียดออกมาแล้วหรือยัง?”

หัวหน้าแพทย์นิติเวชที่รับผิดชอบการชันสูตรศพ รีบมารายงานต่อผู้กำกับใหญ่ของกรมตำรวจนครบาลโตเกียว และซูโสว่เต้าทันทีว่า “หลังจากผ่านการชันสูตรศพของพวกเรา พบว่าผู้ติดตามของตระกูลซูมากกว่าสิบคนเสียชีวิตจากการถูกวางยาพิษล้วนแต่ได้รับก๊าซพิษซารินโดยไม่มีข้อยกเว้น และเราก็พบอีกว่า พวกเขาทั้งหมดเสียชีวิตจากก๊าซพิษซารินเหลว”

ซูโสว่เต้าขมวดคิ้ว “ก๊าซซารินเหลว คุณหมายความว่าอย่างไร? ”

แพทย์นิติเวชอธิบายอย่างเร่งรีบว่า “ก๊าซซารินเป็นของเหลวน้ำมันชนิดหนึ่งที่ไม่มีกลิ่น ภายใต้อุณหภูมิปกติ เหมือนกับกลีเซอรีนมาก เมื่อใช้ในสงคราม มันจะระเบิดเป็นละอองพื้นที่ขนาดใหญ่ ไม่ว่าจะเป็นการหายใจหรือทางผิวหนังสัมผัสโดนก็จะทำให้เกิดพิษได้”

“แต่ฆาตกรในครั้งนี้ ไม่ต้องการให้เกิดการระเบิดครั้งใหญ่อย่างแน่นอน ดังนั้นเขาจึงใช้พาหะที่คล้ายกับเข็มฉีดยาฉีดก๊าซซารินเหลว ประมาณ30 มก. และฉายไปที่เหยื่อในระยะหนึ่ง ทำให้เหยื่อต้องทนทุกข์ตายเพราะพิษ”

ผู้กำกับใหญ่รีบถามกลับว่า “งั้นก็คือว่า ดาวกระจายดอกนั้นไม่ได้ถูกใช้งานจริงๆ งั้นเหรอ? ”

“ใช่!”

ผู้กำกับใหญ่อดไม่ได้ที่จะถามซูโสว่เต้าว่า “คุณซู คุณว่าผู้อยู่เบื้องหลังเหตุการณ์นี้ จะเป็นศัตรูของตระกูลซูได้หรือไม่?”

ซูโสว่เต้าพูดด้วยสีหน้าที่มืดมนว่า “ผมไม่สนใจว่าจะเป็นศัตรูกับใคร ผมรู้แค่ว่า ลูกชายและลูกสาวของผม ถูกลักพาตัวอยู่ในโตเกียว! พวกคุณต้องนำพวกเขาสองคนกลับมาให้ผมอย่างปลอดภัย!”