บทที่ 1671

ซูจือเฟยและซูจือหยูสองคนพี่น้อง ตั้งแต่หลังจากที่ถูกส่งไปยังโตเกียวแล้ว ก็ถูกส่งตรงไปถึงที่เกียวโต

ในเวลานี้ สองคนพี่น้องก็ถูกขังอยู่ในบ้านที่ห่างจากที่นี่ไม่ถึงสองกิโลเมตร

คนที่มีหน้าที่เฝ้าดูพวกเขา ก็คือนินจาหลายคนของตระกูลอิงะ

พวกเขารอคำสั่งของมัตสึโมโตะ โยชิโตะอยู่ตลอด ถ้าหากมัตสึโมโตะ โยชิโตะให้พวกเขาลงมือ พวกเขาก็จะฆ่าสองคนพี่น้องนี้ในทันที ต่อจากนั้นนำศพของพวกเขา ส่งไปที่คฤหาสน์ของตระกูลอิโตะอย่างเงียบๆ

แต่ทว่า ก่อนที่มัตสึโมโตะ โยชิโตะจะออกคำสั่ง พวกเขายังจะปล่อยให้สองคนพี่น้องมีชีวิตอยู่ เพื่อหลีกเลี่ยงเวลาการตายยาวนานเกินไปหลังจากที่ศพแข็งตัวก็จะไม่สะดวกแก่การเคลื่อนย้าย

นินจาของตระกูลอิงะนั้นชำนาญการลอบสังหารมาก จากประสบการณ์ของพวกเขา เวลาที่สะดวกในการขนย้ายศพที่สุด ก็คือภายในหนึ่งชั่วโมงหลังการตาย ในเวลานี้ศพจะค่อนข้างอ่อนนิ่มนวล ถึงขนาดสามารถที่จะยัดใส่ในกระเป๋าเดินทางได้ แต่ถ้าหากเกินเวลานี้ไป ศพก็จะยิ่งอยู่ยิ่งแข็งตัวขึ้นเรื่อยๆ

ดังนั้นพวกเขาเตรียมตัวหลังจากที่ได้รับคำสั่งของมัตสึโมโตะ โยชิโตะ ฆ่าสองพี่น้องทิ้งในทันที ต่อจากนั้นพาไปที่คฤหาสน์ของตระกูลอิโตะ และหาที่ซ่อนที่เหมาะสม

เมื่อสิบนาทีที่แล้ว มัตสึโมโตะ โยชิโตะโทรศัพท์มา ให้พวกเขาไปตรวจสอบสถานการณ์ในคฤหาสน์ตระกูลอิโตะก่อน

ก่อนอื่น ต้องดูว่าการป้องกันของคฤหาสน์ของตระกูลอิโตะ หาจุดที่อ่อนแอที่สุด ต่อจากนั้นยังต้องหาที่ที่เหมาะสมกับการซ่อนศพ หลังจากที่แน่ใจแล้ว ก็ฆ่าสองคนพี่น้องแล้วพาไปในทันที

ดังนั้น นินจาอิงะคนหนึ่งจึงแอบเข้าไปในคฤหาสน์ของตระกูลอิโตะ เตรียมตัวที่จะสำรวจสถานที่ก่อน

เย่เฉินอยู่ในห้องของอิโตะ นานาโกะรับรู้ได้ ก็แค่คนเดียว

คนคนนี้สังเกตการณ์ที่กำแพงรั่วมาพักหนึ่ง ดูเหมือนเลือกลานบ้านที่ลับตาคนแห่งนี้ของอิโตะ นานาโกะแล้ว หลังจากที่สังเกตการณ์รอบๆสักพัก เขาหยิบโทรศัพท์ออกมาถ่ายรูปหลายรูป ต่อจากนั้นก็ปีนกลับไปที่กำแพงรั่วอย่างเงียบหายไป ตั้งใจจะจากไป

ในเวลานี้เย่เฉินลุกขึ้น พูดกับอิโตะ นานาโกะว่า:“ฉันออกไปก่อน คุณรอฉันอยู่ที่นี่”