บทที่ 174 เรียกลมเปลี่ยนเป็นมังกร（2）

ในตอนนั้นฉินกางพูดด้วยความจริงใจ: “ลูกจ๋า อีกไม่นาน อาจารย์เย่จะต้องแสดงความยิ่งใหญ่ออกมา ไปถึงจุดสูงสุด ถึงเวลานั้น ทั้งเมืองจินหลิง แม้แต่ตระกูลใหญ่ทั้งประเทศ ต้องแย่งกันที่จะเข้ามาประจบประแจงเขา ยินดีมอบลูกสาวที่สวยที่สุดในตระกูลให้อยู่ในอ้อมอกเขา ลูกต้องคว้าโอกาสที่ไปส่งสมุนไพรให้อาจารย์เย่ครั้งนี้ไว้นะ!”

“หา......”

ครู่เดียวฉินเอ้าเสวี่ยนถึงกับหน้าแดงระเรื่อ: “พ่อ พ่อพูดอะไร......ลูกฟังไม่เข้าใจ......คว้าโอกาสอะไรเหรอ......”

“ยังจะแกล้งโง่กับพ่ออีก?” ฉินกางยืนกรานพูด: “พ่อมองออก ลูกมีความรู้สึกนับถือและชื่นชอบอาจารย์เย่ ใช่ไหม?”

ฉินเอ้าเสวี่ยนเขินอายบิดตัวไปมาอยู่พักหนึ่ง ในที่สุดก็พยักหน้ารับคำ

ฉินกางพูดต่อว่า: “พ่อมีลางสังหรณ์ อาจารย์เย่เป็นเทพมังกรที่แท้จริง อยู่ในตระกูลเซียวเป็นงูตัวน้อย จำศีลได้ไม่นาน ต้องมีซักวันที่เขาต้องออกจากตระกูลเซียวอย่างแน่นอน ดังนั้น เธอต้องรีบลงมือเสียก่อน เริ่มสานความสัมพันธ์ที่ดีกับอาจารย์เย่แต่เนิ่น ๆ หนำซ้ำต้องเป็นความรู้สึกฉันชู้สาว!”

พูดถึงตรงนี้ ฉินกางเฝ้ารอด้วยความโศกเศร้าพูดว่า: “ถ้าพวกเราตระกูลฉิน ได้ลูกเขยมังกรอย่างอาจารย์เย่ นี่ต้องโชคลาภของตระกูลพวกเราอีกร้อยปีในอนาคต! ถึงเวลานั้น พวกเราจะได้บรรลุปณิธานที่ยิ่งใหญ่ของบรรพบุรุษ ให้ตระกูลฉินกลายเป็นตระกูลอันดับหนึ่งในแผ่นดินจีน! ถ้าเป็นเช่นนั้นแล้ว นับเป็นเรื่องที่น่ายินดีของบรรพบุรุษผู้ล่วงลับไปแล้ว! บรรพชนที่อยู่ในปรโลกจะปิติยินดีสุดที่จะเปรียบได้!”

ฉินเอ้าเสวี่ยนฟังคำพูดนี้แล้วในใจรู้สึกฮึกเหิมขึ้นมา เก็บซ่อนความเขินอายในทันที

คุณพ่อพูดถูกต้อง นี้ไม่ใช่เรื่องความรักระหว่างหญิงชายธรรมดาซะแล้ว

ตระกูลสามารถฟันฝ่าโซ่ตรวนของชะตาชีวิตได้หรือไม่ เรียกลมเปลี่ยนเป็นมังกรนับเป็นกุญแจสำคัญ!

เรียกลมเปลี่ยนเป็นมังกร เป็นโอกาสที่ตระกูลหนึ่งรอคอยมานานหลายร้อยปี!

ตระกูลมากมายเคยรุ่งเรือง ไม่ถึงร้อยปีก็ล่มสลาย แต่ก็มีตระกูลจำนวนไม่น้อย สามารถยืนหยัดมาได้กว่าหนึ่งร้อยปี แต่ตลอดมาไม่ได้มีการพัฒนาแต่อย่างใด

ความคิดเห็น