บทที่ 1752

ดังนั้นกัปตันจึงหยิบเครื่องสื่อสารขึ้นมาทันที และประกาศในห้องโดยสารว่า “คุณเฉิน เราได้รับอนุญาตในการเข้าคิวจากหอคอยแล้ว หอคอยให้เราอยู่ด้านหลังเครื่องบินลำที่ไปเมืองจงไห่ที่อยู่ในโรงเก็บเครื่องบินหมายเลขสิบสอง ตอนนี้เครื่องบินที่เข้าคิวรอออกเครื่องที่สนามบินโอซาก้าค่อนข้างเยอะ อาจใช้เวลาประมาณสี่สิบนาทีในการนำเครื่องบินขึ้นไป”

ทันทีที่เย่เฉินได้ยินว่าเครื่องบินที่เขากำลังขึ้นอยู่ด้านหลังเครื่องบินของตระกูลซู ดังนั้นเขาก็พูดกับเฉินจื๋อข่ายทันทีว่า “ไป ไปที่ห้องนักบิน!”

เฉินจื๋อข่ายเดินตามเย่เฉินไปอย่างรวดเร็ว และบีบอัดเข้าไปในห้องนักบินที่ค่อนข้างคับแคบด้วยกัน

ทันทีที่เฉินจื๋อข่ายเข้ามา เขาก็ถามกัปตันว่า “เครื่องบินที่จะไปเมืองจงไห่นั่นอยู่ที่ไหน?”

กัปตันชี้ไปที่เครื่องบินที่เพิ่งถูกดันออกจากโรงเก็บเครื่องบินที่อยู่ข้างๆ และกำลังเลี้ยววนอยู่กับที่ แล้วพูดว่า “ผู้จัดการทั่วไปเฉิน ก็คือเครื่องบินลำนั้น”

เฉินจื๋อข่ายพยักหน้า และเห็นว่าหลังจากเครื่องบินเลี้ยววนอยู่กับที่แล้ว หันไปทางรันเวย์ ดังนั้นจึงรีบพูดกับกัปตันว่า “รีบตามเขาไปเร็วเข้า!”

กัปตันเพิ่มแรงขับของเครื่องยนต์ทันที และเครื่องบินก็ได้ตามหลังของเครื่องบินของตระกูลซู และขับไปข้างหน้าอย่างไม่เร่งรีบ

เมื่อเห็นเครื่องบินที่มีปีกที่สั่นอยู่ข้างหน้าอย่างต่อเนื่อง ใบหน้าของเย่เฉินก็เต็มไปด้วยรอยยิ้มที่ลึกขึ้น

.......

ในขณะนี้ ในเครื่องบินแอร์บัส A320 ที่ส่งมาจากตระกูลซู ผู้ยอดฝีมือระดับสูงกว่าห้าสิบคนจากตระกูลซูนั่งอยู่อย่างเรียบร้อย

ชายวัยกลางคนคนหนึ่ง มองดูซูรั่วหลีที่มีใบหน้าที่เข้มขรึมนั่งอยู่ตรงหน้า ก้าวไปข้างหน้าด้วยรอยยิ้มแล้วพูดว่า “คุณหนูรั่วหลี การดำเนินงานในครั้งนี้ประสบความสำเร็จอย่างมากภายใต้คำสั่งของคุณ และเราได้กำจัดทั้งตระกูลมัตสึโมโตะไปทั้งตระกูล พวกเราเองไม่มีใครเสียชีวิตเลย และเรากำลังจะถอนตัวได้สำเร็จในครั้งนี้ ตราบใดที่เครื่องบินของเราบินขึ้นไป กรมตำรวจนครบาลโตเกียวก็จะไม่มีวันพบเราในชีวิตนี้!”

ทันทีที่คนอื่นๆ ได้ยินคำพูดนี้ พวกเขาก็รีบพูดตามเช่นกัน “ใช่ คุณหนูรั่วหลี คราวนี้คุณมีความเป็นผู้นำที่ดี หลังจากที่กลับไปแล้ว คุณซูก็จะเลื่อนตำแหน่งให้คุณอย่างแน่นอน ถึงเวลานั้นคุณอย่าลืมพวกเรานะ!”

ซูรั่วหลีพูดอย่างเฉยเมยว่า “ฉันก็เป็นลูกน้องของตระกูลซูเหมือนกับพวกคุณ ตราบใดที่ทุกคนทำงานได้ดี ผู้นำตระกูลก็จะไม่ทำให้ทุกคนผิดหวังอย่างแน่นอน”

หลังจากนั้น ซูรั่วหลีก็พูดอีกครั้งว่า “หลังจากที่ฉันกลับไปในครั้งนี้ ฉันก็จะรายงานความจริงต่อผู้นำตระกูล และขอผลงานให้ทุกคนอย่างแน่นอน โปรดทุกคนวางใจได้เลย!”

เมื่อทุกคนได้ยินคำพูดนี้ ต่างก็หัวเราะและทำท่าคำนับจีนเพื่อกล่าวขอบคุณ