บทที่ 1799

เสียงกริ่งมือถือของเย่ฉางหมิ่น ทำเซียวไห่หลงตกใจจนสะดุ้งวาบ

เขารีบยื่นมือไปล้วงเข้าไปในกระเป๋าของเย่ฉางหมิ่น ล้วงได้โทรศัพท์ไอโฟนออกมาจากในนั้นเครื่องหนึ่ง

เห็นมีคนโทรหาเธอ ไม่พูดพร่ำทำเพลงก็ปิดเครื่องทันที แล้วโยนกลับลงไปในกระเป๋าของเย่ฉางหมิ่น

แม้เย่ฉางหมิ่นจะส่งเสียงอู้อี้ออกมาพักหนึ่ง แต่กลับไร้ซึ่งหนทางใดๆ ในใจเสียใจภายหลังจนลำไส้เขียวช้ำไปหมดแล้ว

เธอลอบพิจารณาอยู่ในใจ “นี่มันไม่ใช่คราวซวยของฉันหรอกเหรอ? ฉันไม่มีเรื่องอะไรจะไปพูดไร้สาระกับหม่าหลันมากมายขนาดนั้นเพื่ออะไร? ถ้าไม่ใช่เพราะหล่อน ตนเองคงไม่ถูกคนกลุ่มนี้ลักพาตัวมา!”

แต่ว่า เสียใจภายหลังในเวลานี้ไม่มีความหมายใดๆ แล้ว แม้เธอจะเป็นลูกสาวคนโตของคุณท่านใหญ่เย่ผู้สูงศักดิ์ แต่เธอในเวลานี้กำลังอยู่ในสภาวะเรียกฟ้าฟ้าไม่ขาน เรียกดินดินไม่ตอบไปเสียแล้ว

ซึ่งในเวลาเดียวกันนี้ ที่หน้าประตูของร้านRitz Beauty Salon

บอดี้การ์ดของเย่ฉางหมิ่นพบว่าเจ้านายของตนเองกดตัดสายของตน

ในตอนแรกเขาไม่ได้คิดอะไรมาก เพราะอย่างไรเขาก็รู้ว่าวันนี้เย่ฉางหมิ่นแค่มาพูดคุยธุระกับหม่าหลัน บางทีตอนนี้อาจจะกำลังอยู่ในช่วงสำคัญของการเจรจา จึงไม่สะดวกรับสายของตน

ทว่า เพื่อป้องกันความผิดพลาด เขาจึงโทรหาเย่ฉางหมิ่นอีกครั้ง คิดไม่ถึงว่าการโทรไปครั้งนี้ โทรศัพท์จะถึงกับปิดเครื่องไปแล้ว!

คราวนี้ ทำให้บอดี้การ์ดของเย่ฉางหมิ่นเคร่งเครียดขึ้นมาแล้ว!

สังคมในปัจจุบัน มือถือมีความจำเป็นอย่างยิ่งสำหรับผู้คน ดังนั้นมือถือของเย่ฉางหมิ่น แทบจะไม่เคยเกิดเรื่องปิดเครื่องในตอนกลางวันอย่างนี้เลย

เขาพลันสังเกตเห็นความผิดปกติขึ้นมาหลายส่วน ด้วยเหตุนี้จึงพูดกับคนขับรถทันทีว่า “ตามฉันเข้าไปดูหน่อย!”

คนขับรถก็เป็นหนึ่งในบอดี้การ์ดของเย่ฉางหมิ่น เขารีบลงจากรถโรลส์-รอยซ์ทันที ไปพร้อมกับบอดี้การ์ดที่คุมอยู่ข้างรถ บุกเข้าไปในร้านเสริมสวยด้วยกัน

พอเข้าไปในร้าน ทั้งสองก็พบว่าสถานการณ์ไม่ปกติ!

พนักงานไม่อยู่ ด้านในก็ดูเละเทะอยู่บ้าง เห็นได้ชัดว่ามีร่องรอยของการรื้อค้นอย่างรีบร้อน