บทที่ 1816

เธอถามโดยไม่รู้ตัว:"คุณพูดว่าใครคือหลี่ชุ่ยฮัว?! ฉันจะมีชื่อที่น่าเกลียดขนาดนี้ได้ยังไง! ฉันเป็นลูกสาวคนโตของตระกูลเย่! ฉันชื่อเย่ฉางหมิ่นจริงๆ!"

หงห้าตะโกนอย่างเย็นชา:"ยังกล้ามาเสแสร้งต่อหน้าฉันอีก? หลายปีมานี้ คุณทำให้กี่ครอบครัวต้องบ้านแตกสาแหรกขาด ทำให้กี่บริษัทต้องล้มละลาย ทำให้กี่คนต้องหมดตัว คุณยังไม่รู้จักประเมินตัวเองอีกเหรอ?"

หม่าหลันอึ้งไปเลย...

ในสมองของเธอมีเสียงนับพันนับหมื่นวนเวียนอยู่:"นี่มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่? ผู้หญิงคนนี้เป็นใครกันแน่? เธอคืออาหญิงของเย่เฉิน หรือเป็นผู้ต้องหาฉ้อโกงข้ามชาติกันแน่?!"

"ถ้าเธอเป็นอาหญิงของเย่เฉินจริงๆ แล้วเรื่องของตำรวจสากลพวกนี้เป็นอะไรกันแน่? พวกเขายังพูดเรื่องที่ตัวเองโดนจับกุมเข้าห้องขังได้อย่างถูกต้อง ซึ่งดูเหมือนว่ามันจะมีหลักฐานที่สมเหตุสมผล"

"ถ้าเธอเป็นผู้ต้องหาฉ้อโกงข้ามชาติ ทำไมเธอถึงต้องมาหาตัวเองด้วย และอยากจะให้ลูกสาวของตัวเองหย่ากับเย่เฉิน? และแม้แต่คนที่มีอำนาจอย่างอู๋ตงไห่ ก็เชื่อว่าเธอเป็นลูกสาวคนโตของตระกูลเย่?!"

"ทั้งสองเรื่องนี้ ต่างก็มีเหตุผลของมันเอง ถ้าเอาเรื่องใดเรื่องหนึ่งออกมาพูด ก็สามารถทำให้คนอื่นเชื่อได้..."

ในขณะนี้ หงห้าตะโกนอีกครั้ง:"หลี่ชุ่ยฮัว เรื่องที่คุณทำขึ้น พวกเราได้ตรวจสอบอย่างละเอียดแล้ว และพวกเราก็รู้จุดประสงค์ที่คุณมาหาหม่าหลัน คุณมาเพื่อแก้แค้นให้กับลูกน้องสามคนที่โดนจำคุกไปตลอดชีวิตใช่ไหม? คุณอยากจะทำให้ครอบครัวของหม่าหลันต้องบ้านแตกสาแหรกขาดใช่ไหม?"

เมื่อหม่าหลันได้ยินคำพูดเหล่านี้ เขาก็นึกออกทันที ในตอนที่เขาโดนจับกุมเข้าคุก มีผู้หญิงสามคนมาหาเรื่องเธอและอยากจะทำร้ายเธอจนตาย!

หนึ่งในนั้น คือผู้หญิงหน้าบากวัยกลางคน ผู้หญิงคนนั้นเคยพูดว่า พวกเธอโดนจับกุมตัวเพราะหม่าหลัน...

เมื่อคิดถึงเรื่องนี้ ทำให้จิตใจของหม่าหลันค่อยๆเอียงไปทางตำรวจสากลทันที!

เธอเริ่มรู้สึกว่า เย่ฉางหมิ่นอาจจะเป็นนักต้มตุ๋นมากกว่า!