บทที่ 1851

นายหญิงใหญ่เซียวด้วยการตบหนึ่งฉาดของจางกุ้ยเฟิน ก็เวียนหัวตาลาย

เธอคาดไม่ถึงจริงๆ ก่อนหน้านี้ตัวเองพูดดูถูกจางกุ้ยเฟินมากขนาดนี้ จางกุ้ยเฟินไม่ได้ลงมือกับตัวเอง

คาดไม่ถึงว่า ตอนที่ตัวเองแสดงให้เธอเห็นว่าตนด้อยกว่า กลับสะกิดต่อมโมโหของเธออย่างไม่ทันระวัง

แม้ว่าจางกุ้ยเฟินไม่มีวัฒนธรรมอะไร แต่ก็เป็นลูกสาวที่กตัญญูจริงๆ

ตอนนั้น แม่ของเธอถูกน้องสะใภ้บีบคั้นจนต้องกินยาฆ่าตัวตาย หลังจากที่ทราบข่าว จึงรีบกลับมาจากบ้านสามี

ในเวลานั้น แม่ของเธอก็หมดทางเยียวยารักษาและไม่มียารักษาได้

ในโรงพยาบาล แม่ของจางกุ้ยเฟินบอกเธอด้วยความอ่อนแออย่างไม่มีอะไรเทียบได้ว่าต้องการกลับบ้าน และบอกว่าตัวเองอยู่โรงพยาบาลไม่สบายใจ

จางกุ้ยเฟินรู้ว่า เธอรู้แล้วว่าตัวเองกำลังจะตาย ตอนที่เธอกำลังจะตาย สิ่งที่ต้องการทำคือประหยัดเงินที่บ้าน อย่าปล่อยให้เธออยู่ในโรงพยาบาลรับการรักษาอย่างกล้าแกร่งต่อไป

เธออยากจะพาแม่กลับไปที่บ้านแม่สามีกตัญญูหลายวันเป็นอย่างดี ให้แม่ใช้ชีวิตบั้นปลายสุดท้ายของให้หมด

แต่คนของบ้านแม่สามีก็คัดค้านอย่างรุนแรง โดยเฉพาะแม่สามีของเธอ ด้วยเหตุนี้ก็ด่าทอเธออย่างรุนแรงในโทรศัพท์ บอกว่าถ้าเธอกล้ารับแม่กลับมา ถ้าอย่างนั้นแม้แต่ตัวเธอเองก็ไม่ต้องเข้าบ้าน

กลัวว่าภรรยาของน้องชายก็จะไม่ยอมให้แม่กลับบ้าน เพราะกลัวว่าแม่ตายอยู่ในบ้านของตัวเองแล้วจะไม่มงคล

ท้ายที่สุด จางกุ้ยเฟินทำได้เพียงพาแม่ของเธอกลับไปที่บ้านเก่าที่ถูกทิ้งร้างมาหลายปี

ในบ้านหลังเก่า จางกุ้ยเฟินพยายามอย่างเต็มที่ที่จะใช้น้ำอุ่นเช็ดร่างกายให้แม่และเปลี่ยนเสื้อผ้าที่สะอาด และยังทำบะหมี่หยางชุนไข่ให้เธอหนึ่งชาม

หลังจากที่แม่ทานบะหมี่ในชามนั้นเสร็จ จับมือของเธอไว้ พูดกับเธอด้วยความพอใจว่า‘ลูกสาวที่ดี แม่นอนสักพัก’ ต่อจากนั้นก็ไม่ตื่นขึ้นมาอีก