บทที่ 186 แสดงถึงความซื่อสัตย์（2）

เย่เฉินโบกมือไปมาพร้อมพูดว่า “เอาเถอะ ต่อไปตั้งใจทำงานให้ผมให้ดี ผมจะไม่ลืมผลงานความดีของคุณ”

ท่านหงห้าพูดขึ้นอย่างมุ่งมั่นว่า “หงห้าจะไม่ทำให้ท่านผิดหวัง”

ทุกคนเห็นเย่เฉินเอายาวิเศษให้กับท่านหงห้าหนึ่งเม็ด ความตื้นตันที่มีในใจไม่อาจบรรยายได้

ถึงแม้ท่านหงห้าจะค่อนข้างมีอิทธิพลในวงการใต้ดินของจินหลิง แต่สำหรับพวกเขาแล้ว ไม่เห็นอยู่ในสายตาเลย แต่คนแบบนี้หลังจากติดตามอาจารย์เย่แล้ว อาจารย์เย่กลับมอบยาวิเศษให้อย่างไม่ดูแคลน

นี่...

สำหรับคนของตนเอง อาจารย์เย่เห็นคุณดั่งฟ้าจริงๆ

เขาคุกเข่าอยู่บนพื้นหน้าห้องพิเศษ แล้วคลานมาตรงหน้าเย่เฉิน ในใจตื้นตัน น้ำตาไหลอาบแก้ม

“ท่านเย่ คิดไม่ถึงว่าในสายตาของท่านจะเห็นค่าคนต่ำต้อยอย่างผม ในใจหงห้าตื้นตันอย่างที่สุด...”

เย่เฉินยิ้มพูดขึ้นว่า “หงห้า ผมเย่เฉินมองคนที่การกระทำ ไม่ใช่สถานะของอีกฝ่าย คุณจำเพื่อนร่วมชั้นของผมที่ชื่อหวังเต้าคุนคนนั้นได้ไหม พูดถึงสถานะ เขาเทียบคุณไม่ได้เลย พูดถึงความสามารถ ยิ่งสู้ลูกน้องของคุณไม่ได้สักคน ตอนนั้นเขาถูกคนชั่วทำร้าย ตอนที่นอนอยู่ในโรงพยาบาล แม้แต่แรงฆ่าตัวตายก็ไม่มี แต่ผมก็ยังคงช่วยเขา ช่วยชีวิตเขา ปกป้องเขา เพราะเขาเป็นเพื่อนของผม ต่อให้เขาเป็นแค่คนธรรมดากว่านี้อีก ผมก็จะไม่ทอดทิ้งเขา”

ในใจท่านหงห้าตกตะลึง ตื้นตันจนน้ำตาไหลอาบแก้ม เขาก้มหัวกราบอย่างสะอึกสะอื้น พร้อมพูดว่า “ท่านเย่ ต่อไปหงห้าจะยอมทำทุกอย่างเพื่อท่าน”

เย่เฉินยื่นยาให้กับเขา พร้อมพูดว่า “คุณติดตามผม ก็ต้องรู้อย่างหนึ่งว่า ความสามารถของผม ไม่จำเป็นต้องให้คุณยอมทำทุกอย่าง คุณเพียงแค่ทำงานให้ผมอย่างตั้งใจก็พอ ผมจะดูแลคุณให้ได้อยู่สุขสบายไปตลอดชีวิต”

คำพูดประโยคนี้ เย่เฉินไม่ได้พูดสุ่มสี่สุ่มห้า

พูดถึงความร่ำรวย เขามีอยู่แล้ว เงินสดหลักร้อยล้าน ธุรกิจหลักพันล้าน ร่ำรวยจนใช้ไม่หมดอยู่แล้ว

พูดถึงความสามารถ เขามีตำราเก้าเสวียนเทียนติดตัว มีความสามารถอย่างไม่ธรรมดา

ความคิดเห็น