บทที่ 1878

เย่เฉินยิ้มกล่าว: “ลุงกู้ครับ ทางนี้โอเคทุกอย่างครับ ลุงและน้าหลินสบายดีไหมครับ?”

“ดี! พวกเราสบายดี!” กู้เย้นจงพยักหน้าติดต่อกัน ในตอนนี้ หลินหว่านชิวก็ได้ยืนอยู่ที่ด้านหลังของเขา มองดูเย่เฉินที่อยู่ในวิดีโอคอ และยิ้มกล่าว: “เฉินเอ๋อ เมื่อไร่จะมาพักที่เย่นจิงสักระยะ? ช่วงนี้ลุงกู้ของนายคิดถึงนายมาก ในหนึ่งวันบ่นถึงนายอยู่หลายครั้ง จนหูของน้าแทบเกิดรังไหมขึ้นมาแล้ว”

เย่เฉินยิ้มกล่าว: “ลุงกู้ น้าหลินครับ รอผมเสร็จธุระ ผมจะหาเวลาไปเยี่ยมทั้งสองท่านที่เย่นจิงนะครับ”

กู้ชิวอี๋ที่ยืนอยู่ด้านข้างของกู้เย้นจงทำปากจู๋บ่นอย่างไม่พอใจ: “อะไรที่บอกว่าเยี่ยมพวกท่านทั้งสอง แล้วฉันจะทำยังไง? ไม่ต้องเยี่ยมฉันแล้วเหรอ?”

เย่เฉินรีบกล่าวขึ้นมาด้วยรอยยิ้ม: “เยี่ยมสิ จะต้องเยี่ยมอย่างแน่นอน พี่พูดผิดไป มีเวลาพี่จะไปเยี่ยมเธอและลุงกู้ น้าหลิน! ตอนนี้พอใจหรือยัง?”

กู้ชิวอี๋กล่าวอย่างได้ใจ: “ยังพอว่าหน่อย!”

ในตอนนี้เอง กู้เย้นจงก็ได้เอ่ยขึ้น: “ใช่แล้วเฉินเอ๋อ ฉันได้ยินมาว่าอาหญิงของนายได้ไปที่เมืองจินหลิงเหรอ?”

“ใช่ครับ” เย่เฉินยิ้มเล็กน้อย: “ลุงกู้ได้ข่าวแล้วเหรอครับ?”

กู้เย้นจงยิ้มเล็กน้อย กล่าว: “เช้าวันนี้คุณปู่ของนายได้โทรมาหาฉัน และเล่าเรื่องนายและอาหญิงของนายให้ฉันฟัง”

เย่เฉินกล่าวอย่างตกใจ: “ท่านรู้เรื่องที่ผมได้พบกับลุงแล้วเหรอครับ?”

กู้เย้นจงส่ายหัว: “ท่านยังไม่รู้หรอก ดังนั้นท่านก็เลยคิดว่าฉันยังไม่ได้รับข่าวคราวของนาย ถึงได้เล่าเรื่องของนายให้ฉันฟัง”

เย่เฉินถามอย่างไม่เข้าใจ: “ทำไมท่านถึงได้เล่าเรื่องพวกนี้ให้ลุงฟังล่ะครับ?”

กู้เย้นจงยิ้มกล่าว: “ดูจากความหมายของท่านแล้ว หลัก ๆ ก็คือต้องการบอกข่าวคราวของนายกับฉัน จากนั้นก็ถามฉันว่ายังยินดีที่จะทำตามข้อตกลงที่ได้คุยกับพ่อของนายในตอนนั้นหรือเปล่า ให้นายกับหนานหนานแต่งงานกัน”

ภายในใจของเย่เฉินอดไม่ได้ที่จะประหม่าขึ้นมา