บทที่ 1921

เย่เฉินรู้สึกสะเทือนใจเล็กน้อย เมื่อได้ยินคำเยาะเย้ยของเซียวชูหรัน

เขาก็รู้สึกกลัวจริงๆ ว่าแม่ยายและภรรยาของเขาจะทำการสันนิษฐานในยามว่างอยู่ที่นี่ แล้วสันนิษฐานไปมาจนได้ความเกี่ยวกับตัวตนที่แท้จริงของตัวเองขึ้นมาเกือบทั้งหมด

ดังนั้น เย่เฉินจึงรู้สึกประหม่าเล็กน้อย เมื่อตอนที่เขาได้ยินเซียวชูหรันตั้งคำถามมาที่เขาโดยตรง

ในเวลานี้ หม่าหลันกลับโบกมือ และมองไปที่เย่เฉิน และพูดด้วยรอยยิ้มที่ประจบสอพลอว่า “ชูหรันเอ๊ย สิ่งที่คุณพูดนั้นไม่น่าจะเป็นไปได้หรอก แม้ว่าลูกเขยแสนดีของฉันจะสุดยอดมากในตอนนี้ แต่นั่นก็เป็นเพียงแค่เรื่องที่พึ่งเกิดขึ้นในช่วงเวลาที่ไม่นานมานี้ ตอนที่ต่งรั่วหลินมาในเมืองจินหลิง ลูกเขยแสนดียังไม่ได้เป็นมังกรชูหัวเลย คุณลืมไปแล้วหรือในเวลานั้น ไอ้เด็กปัญญาอ่อนอย่างเซียวไห่หลงนั่นยังกล้าที่จะหาเรื่องกับลูกเขยแสนดีของฉันอยู่เลย”

เซียวชูหรันหัวเราะอย่างช่วยไม่ได้ “ถ้าอย่างนั้นฉันก็ไม่รู้จริงๆ แล้วว่า สมบัติล้ำค่าที่คุณพูดถึงนั้นคืออะไร”

หม่าหลันหัวเราะ “อันที่จริงไม่สำคัญหรอกว่ามันคืออะไร และก็ไม่เกี่ยวอะไรกับครอบครัวเรา ที่ฉันพูดมามากขนาดนี้ เพียงแค่อยากจะบอกคุณว่า เพื่อนสนิทของคุณคนนี้ไม่ง่ายเลยนะ และในใจของเธอจะต้องมีความลับที่ยิ่งใหญ่ซ่อนอยู่อย่างแน่นอน”

เซียวชูหรันกล่าวว่า “ปล่อยเธอไป แม้ว่าเธอจะซ่อนความลับที่ยิ่งใหญ่ มันก็ไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับฉันเลย และฉันก็ไม่อยากจะสอดแนมความเป็นส่วนตัวของเธอ”

ขณะที่พูด เซียวชูหรันก็เตือนก่อนว่า “อีกสักครู่ถ้ารั่วหลินมาแล้ว คุณแม่ก็อย่าถามไปทั่วนะ อย่าทำเหมือนว่าพวกเราเป็นคนที่ชอบซุบซิบเรื่องชาวบ้าน”

หม่าหลันพยักหน้า “โอเค ถึงเวลานั้นฉันจะไม่พูดมากเลย”

เย่เฉินก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอกไป

เมื่อลงไปที่ชั้นล่าง เซียวฉางควนก็ได้นั่งอยู่ในห้องอาหารและกำลังกินบะหมี่อยู่แล้ว

เมื่อเห็นพวกเขาทั้งสามลงมา ก็เอ่ยปากถามว่า “พวกคุณสามคนไปดูเรื่องที่น่าตื่นเต้นอะไรมาเหรอ? แม่ผมเอะอะโวยวายอะไรอยู่ข้างนอก ตั้งแต่เช้าแบบนี้เหรอ? ”

หม่าหลันพูดด้วยรอยยิ้มว่า “โอ๊ยเซียวฉางควน แม่ของคุณช่างสุดยอดมากเลยตอนนี้ และกล้าที่จะตะโกนด่าต่อสาธารณชนอยู่บนระเบียงแล้ว ดูเหมือนจะบอกว่าเฉียนหงเย่นได้ขโมยเงินที่หามาอย่างยากลำบากของเธอไป แม่ของคุณกำลังตะโกนด่าไปด้วย และจะโทรแจ้งตำรวจจับเธอด้วย!”

เซียวฉางควนบ่นไปคำหนึ่ง “ความสามารถที่แม่ของผมตะโกนด่าลั่นอยู่บนระเบียง มันก็ยังเบากว่าที่คุณตะโกนด่ากับคนในชุมชนทั้งหมดบนระเบียงก่อนหน้านี้มาก”

หม่าหลันตบโต๊ะทันที “เซียวฉางควน คุณพูดว่าอะไรนะ!”

เซียวฉางควนโบกมืออย่างรวดเร็ว “ผมไม่ได้พูดอะไรเลย”

หลังจากนั้น เขาก็รีบเปลี่ยนเรื่องอย่างรวดเร็ว และกล่าวว่า “เฉียนหงเย่นจะขโมยเงินของแม่ไปทำอะไร? นี่พวกเขากำลังเล่นละครเรื่องอะไรกันอยู่เหรอ? ”

เมื่อเห็นว่าเซียวฉางควนเปลี่ยนเรื่องในทันที หม่าหลันก็ไม่ได้ถามเขาต่อ หลังจากจ้องมองมาที่เขาแล้ว หม่าหลันก็พูดต่อไปว่า “พวกเขาจะเล่นละครเรื่องอะไร ฉันก็ไม่รู้แล้วเหมือนกัน”