บทที่ 1924

หวังตงเสวี่ยนตอบอย่างรวดเร็วว่า “สวัสดีคุณเย่......”

ในขณะนี้ ต่งรั่วหลินก็ยืนขึ้น และพูดอย่างเชื่องช้าเล็กน้อยว่า “สวัสดีประธานหวัง......”

หวังตงเสวี่ยนถึงเห็นต่งรั่วหลินในเวลานี้ และพูดด้วยความประหลาดใจ “โอ๊ย รั่วหลินคุณก็อยู่ที่นี่ด้วยหรือ? ยังไม่ได้กลับบ้านหรือ?”

ต่งรั่วหลินกล่าวอย่างไม่เป็นธรรมชาติเล็กน้อยว่า “อันนั้น.......อีกสักครู่ฉันก็จะไปที่สนามบินแล้ว......”

ในขณะที่ขงเต๋อหลงที่อยู่ด้านข้างเห็นหวังตงเสวี่ยน สายตาของเขาก็ลุกเป็นไฟที่ร้อนแรงขึ้นมา!

แม้ว่าเขาจะเคยเห็นผู้หญิงที่สวยงามมามากมาย แต่ก็ไม่เคยเห็นคนสวยที่มีออร่า และมีเสน่ห์ในที่ทำงานแบบนี้มาก่อน ดังนั้นเขาจึงรู้สึกสั่นไหวที่หัวใจในทันที

เขายืนขึ้นโดยจิตสำนึก และถามต่งรั่วหลินว่า “รั่วหลิน คุณยังไม่ได้แนะนำสักหน่อยเลยว่าคนสวยคนนี้คือ?”

ต่งรั่วหลินแนะนำอย่างเร่งรีบว่า “อ้อใช่แล้ว ประธานหวัง ขอแนะนำให้คุณรู้จักสักหน่อย นี่คือพี่ชายลูกพี่ลูกน้องของฉัน ชื่อว่าขงเต๋อหลง”

หลังจากพูดจบ ก็มองไปที่ขงเต๋อหลง “พี่ชาย นี่คือรองประธานตี้เหากรุ๊ปของเรา หวังตงเสวี่ยนท่านประธานหวัง”

ขงเต๋อหลงยื่นมือของเขาไปทันที และกล่าวอย่างสอพลอว่า “โอ๊ย ได้ยินชื่อเสียงของประธานต่งมานานแล้ว ในวันนี้ได้เจอตัวจริงสักที ชื่อเสียงสมคำร่ำลือจริงๆ เลย ผมชื่อว่าขงเต๋อหลง เป็นทายาทของตระกูลขงแห่งเย่นจิง”

หวังตงเสวี่ยนพยักหน้าเบาๆ และพูดอย่างสุภาพว่า “ยินดีที่ได้รู้จักคุณ”

อย่างไรก็ตาม หวังตงเสวี่ยนไม่ได้รู้สึกแปลกใจ กับตัวตนของขงเต๋อหลงเลย

แม้ว่าเธอจะไม่ใช่คนที่เกิดจากตระกูลใหญ่ แต่เธอก็ทำงานอยู่ที่ตี้เหากรุ๊ปมาเป็นเวลานานแล้ว และได้ติดต่อกับตระกูลใหญ่ๆ มากมาย และก็พอรู้เรื่องที่เกี่ยวกับตระกูลใหญ่มากมายด้วย เธอก็ต้องพอรู้เรื่องของตระกูลขงในเย่นจิงบ้างโดยธรรมชาติอยู่แล้ว

แม้แต่เย่เฉินคุณชายของตระกูลเย่ก็รู้จักกันมานานขนาดนี้แล้ว และแน่นอนว่าเธอจะไม่มีความรู้สึกพิเศษใดๆ เมื่อเธอได้เห็นขงเต๋อหลงคุณชายของตระกูลขง