บทที่ 1935

ซูรั่วหลีมองไปที่เหออิงซิ่ว พยักหน้าอย่างหนัก และน้ำตาคลอเบ้าสำลักและพูดว่า “แม่ คุณไม่ต้องห่วง ฉันจะต้องกลับไปหาคุณอย่างมีชีวิตอยู่แน่นอน!”

เหออิงซิ่วใช้แขนข้างเดียวแตะใบหน้าของเธอ แล้วพูดด้วยความรักใคร่ว่า “หลังจากที่กลับไปในครั้งนี้ อย่าพึ่งกลับไปที่ตระกูลซู ไปอยู่กับแม่ที่บ้านคุณยายสักพักหนึ่ง และรอให้เรื่องนี้มันเบาลงก่อนค่อยกลับไป”

ซูรั่วหลีส่งเสียงฮัม และพูดว่า “แม่ ดูแลตัวเองดีๆ ด้วย”

เหออิงซิ่วเตือนด้วยเสียงต่ำว่า “เรื่องที่จะช่วยคุณออกไป อย่าเปิดเผยต่อคนที่ถูกจับกุมมาพร้อมกับคุณโดยเด็ดขาดเลยนะ เพราะในครั้งนี้มีเพียงคุณเท่านั้นที่จะสามารถออกไปได้ ถ้าหากว่าคุณปล่อยให้พวกเขารู้เรื่องเข้า แล้วเกิดความไม่พอใจขึ้นมา เกรงว่ามันจะทำให้เกิดปัญหาได้”

ซูรั่วหลีถอนหายใจเบาๆ “โอเคคะคุณแม่ ฉันรู้แล้วค่ะ.....”

เหออิงซิ่วพยักหน้า แล้วถึงจากไปอย่างไม่เต็มใจ

และซูรั่วหลี ถูกทหารนำกลับไปที่ห้องขังของเธอ

อย่างไรก็ตาม ซูรั่วหลีในเวลานี้ เต็มไปด้วยความกตัญญูต่อซูโสว่เต้า อยู่ในใจของเธอ

แม้ว่าเธอจะเป็นเพียงแค่ลูกสาวนอกสมรสคนหนึ่ง และพ่อของเธอซูโสว่เต้าก็ไม่สามารถยอมรับตัวตนของเธอได้ แต่ซูโสว่เต้ากลับยินดีที่จะใช้เงินจำนวนมากเช่นนี้เพื่อช่วยชีวิตของเธอ นี่เป็นสิ่งที่เกินความคาดหมายของซูรั่วหลีที่มีต่อซูโสว่เต้าจริงๆ และในเวลาเดียวกันมันก็ทำให้เธอรู้สึกซาบซึ้งอยู่ในใจอย่างมาก

ในตอนแรก เธอเตรียมพร้อมที่จะถูกตัดสินประหารชีวิตแล้ว แต่หลังจากที่ได้เห็นแม่ของเธอเหออิงซิ่วแล้ว เธอก็ได้จุดประกายความหวังสำหรับชีวิตในอนาคตขึ้นมาอีกครั้ง

......

เวลาในเย่นจิง ประมาณสี่ทุ่มในช่วงกลางคืน

ทั้งครอบครัวเย่เฉิน กำลังนั่งดูรายการชุนหว่านอยู่หน้าทีวี

ความรู้สึกของเซียวชูหรันดูเหมือนจะตื่นเต้นเล็กน้อย และพูดกับเย่เฉินว่า “โปรแกรมที่เผยแพร่บนอินเทอร์เน็ตกล่าวว่า การร้องเพลงเดี่ยวของกู้ชิวอี๋จะอยู่ในช่วงไพร์มไทม์สี่ทุ่มสิบนาที และก็น่าจะใกล้ถึงแล้ว!”