บทที่ 1970

ซ่งหวั่นถิงน่าจะพึ่งยาเม็ดนั้นที่ตัวเองให้เธอ ดังนั้นเธอจึงสามารถรอดชีวิตจากเหตุการณ์ที่เลวร้ายแบบนี้

ดังนั้น เย่เฉินรีบถามอีกครั้ง:"นานาโกะ คนของคุณหาตัวซ่งหวั่นถิงเจอหรือยัง?"

อิโตะนานาโกะส่ายหัวและพูด:"ตอนนี้พวกเขากำลังติดตามคุณซ่งจากร่องรอยที่เธอทิ้งไว้ แต่พวกเขายังไม่พบตัวเธอเลย แต่ฉันเชื่อว่าถ้าเธอยังมีชีวิตอยู่และพวกเราจะหาเธอเจออย่างแน่นอน"

ขณะพูด อิโตะนานาโกะก็พูดอีกครั้ง:"เย่เฉินซัง มีเจ้าหน้าที่ตำรวจจำนวนมากจากกรมตำรวจนครบาล ได้ไปที่เขตนิชิทามะโตเกียวเพื่อค้นหาเบาะแส ฉันเชื่อว่าพวกเขาก็ไปค้นหาตัวคุณซ่งเหมือนกัน และพวกเขามีเฮลิคอปเตอร์จำนวนมาก เหมาะกับการค้นหาเป็นวงกว้างและช่วยเหลือ ฉันเชื่อว่าพวกเขาจะหาคุณซ่งเจอในไม่ช้า"

เย่เฉินส่ายหัวและพูดอย่างเคร่งขรึม:"สาเหตุที่หวั่นถิงเกิดเรื่องไม่ดีขึ้น ในความคิดของฉันน่าจะมีคนต้องการสังหารเธอ ถ้ากรมตำรวจนครบาลโตเกียวหาตัวเธอเจอ เรื่องนี้ก็จะปิดบังคนที่อยู่เบื้องหลังไม่ได้ ฉันเกรงว่าอีกฝ่ายคงจะคิดสังหารเธออีก"

เมื่อพูดจบ เย่เฉินรีบถามเธอทันที:"นานาโกะ คุณได้เตรียมเฮลิคอปเตอร์ไว้หรือยัง?"

อิโตะนานาโกะพยักหน้าและพูด:"มันจอดอยู่บนลานจอดเฮลิคอปเตอร์ พร้อมเดินทางได้ทุกเมื่อ!"

"ดีเลย งั้นรีบออกเดินทางกันเถอะ!"

...

เฮลิคอปเตอร์บินออกจากสนามบินเฉิงเถียนอย่างรวดเร็ว บินผ่านครึ่งเมืองของโตเกียวและมุ่งหน้าไปที่เขตนิชิทามะโตเกียว

ในเวลานี้ เขตนิชิทามะโตเกียวที่เคยเงียบสงบ จู่ๆก็มีเสียงดังขึ้นมา

มีเจ้าหน้าที่ตำรวจนับพันนายจากกรมตำรวจนครบาลโตเกียว และหน่วยรบพิเศษมาถึงที่นี่ มีเฮลิคอปเตอร์หลายลำเปิดไฟสปอตไลท์ขนาดใหญ่บินไปทั่วบริเวณภูเขาเพื่อค้นหา

ในที่มืด นินจาของตระกูลอิโตะแอบอยู่ในหุบเขาและติดตามจากร่องรอยที่ซ่งหวั่นถิงทิ้งไว้

ซ่งหวั่นถิงไม่ได้เป็นนักต่อสู้ และไม่ได้เป็นยอดฝีมือ ดังนั้นเธอจึงไม่สามารถซ่อนร่องรอยของตัวเองได้