บทที่ 1985

อิโตะนานาโกะที่กำลังชงชาอยู่ข้างๆ เมื่อได้ยินคำพูดของเย่เฉิน เธอตื่นเต้นและดีใจทันที!

เธอรู้ว่าคำพูดนี้ของเย่เฉินมีค่ามากแค่ไหน

ตอนนั้นตัวเองได้รับบาดเจ็บสาหัสมากๆ และตัวเองก็ไม่กล้าจินตนาการว่าชั่วชีวิตนี้จะมีโอกาสรักษาหายหรือเปล่า แต่ฉันคาดคิดไม่ถึงจริงๆ เย่เฉินใช้ยาเพียงเม็ดเดียวก็ทำให้ตัวเองหายจากความเจ็บปวดทั้งหมด

ไม่เพียงแค่นั้น ร่างกายของตัวเองก็เปลี่ยนแปลงและแข็งแกร่งมากขึ้น

ดังนั้น อิโตะนานาโกะเชื่อว่า ถ้าเย่เฉินเต็มใจที่จะช่วย เขาก็สามารถรักษาร่างกายของพ่อให้กลับมาแข็งแรงเหมือนเดิม

แน่นอนว่าอิโตะนานาโกะก็รู้ดีอยู่แก่ใจ เย่เฉินไม่สามารถทำให้ขาที่โดนตัดไปของพ่องอกขึ้นมาใหม่ แต่อย่างน้อยเขาสามารถทำให้ร่างกายของพ่อกลับมาแข็งแรงเหมือนเดิม

ถ้าเป็นอย่างนั้น ถึงแม้พ่อจะเสียขาทั้งสองข้างไป แต่อย่างน้อยเขาก็ยังมีสุขภาพร่างกายที่แข็งแรง

แทนที่จะเจ็บป่วยอย่างที่เป็นอยู่ตอนนี้ ร่างกายของเขาซีดเซียว อ่อนแอมากๆ และน่าสงสารมากๆ

ดังนั้น เธอจึงรีบวางชุดชงชาในมือลงบนโต๊ะอย่างรวดเร็ว เธอลุกขึ้นและโค้งคำนับให้เย่เฉิน พูดอย่างซาบซึ้งว่า:"เย่เฉินซัง ขอบคุณมากๆ!"

นางาฮิโกะอิโตะก็รู้ว่าเย่เฉินเป็นคนที่มีความสามารถ!

ตอนนั้นเขาพยายามหาทุกวิถีทางและถามผู้เชี่ยวชาญทั่วญี่ปุ่น ไม่มีใครสามารถรักษาอาการบาดเจ็บของลูกสาวได้เลยสักคน

เขายังนึกว่าลูกสาวของตัวเองจะต้องนั่งรถเข็นไปตลอดชีวิต นอกจากนี้เขายังคิดว่าลูกสาวของตัวเองอาจจะได้รับผลกระทบจากการบาดเจ็บ ทำให้ร่างกายของเธอยิ่งอยู่ยิ่งอ่อนแอ

แต่เขาไม่คาดคิดจริงๆ เย่เฉินจะสามารถรักษาลูกสาวของตัวเองให้หายกลับมาเป็นปกติได้

ไม่เพียงหายเป็นปกติ ยังทำให้เธอแข็งแกร่งมากขึ้นด้วย

มันแสดงให้เห็นอย่างชัดเจน เย่เฉินเป็นคนที่มีความสามารถและมีพลังเหนือมนุษย์จริงๆ!

ดังนั้น เขาจึงซ่อนความตื่นเต้นของสองมือที่คารวะอยู่ไม่ได้และพูด:"คุณเย่! คุณเต็มใจที่จะรักษาให้ฉัน เป็นบุญวาสนาของฉันจริงๆ บุญคุณอันใหญ่หลวงที่คุณมีต่อฉัน ฉันจะไม่มีวันลืมอย่างแน่นอน!"