บทที่ 2000

ทันทีที่ซ่งหรงวี่จากไป อิโตะนานาโกะก็รีบพูดกับเย่เฉินทันที:"เย่เฉินซัง สัญชาตญาณของคุณแม่นจริงๆ หลังจากเจอหน้าเขา ฉันก็รู้สึกว่าเขาต้องเกี่ยวข้องกับเรื่องนี้อย่างแน่นอน!"

เย่เฉินพูดอย่างเย็นชา:"คนที่ทำความชั่วมักจะร้อนตัวเสมอ ถึงแม้จะเป็นคนที่มีจิตใจเข้มแข็ง ก็ต้องเปิดเผยพิรุธบางอย่างออกมาอย่างแน่นอน หลังจากที่ซ่งหรงวี่เห็นฉันแล้ว เขาก็รู้สึกประหม่าอย่างเห็นได้ชัด เพราะเขากลัวอำนาจและอิทธิพลของตระกูลอิโตะ เขารู้ว่าถ้าตระกูลอิโตะเข้ามายุ่งเรื่องนี้ เรื่องนี้ก็จะถูกสืบค้นและความจริงก็จะถูกเปิดเผย ดังนั้นเขาก็เลยตกใจและหวาดกลัวในจิตใจมากๆ"

ขณะพูด เย่เฉินก็พูดอีกว่า:"ฉันคิดว่าซ่งหรงวี่คงจะหนีไปก่อนที่ความจริงทุกอย่างจะถูกเปิดเผย คุณสั่งให้นินจาของคุณเฝ้าดูเขาอย่างใกล้ชิดและอย่าปล่อยให้เขาหนีรอดไปได้!"

อิโตะนานาโกะพยักหน้าและพูด:"เย่เฉินซังโปรดวางใจ ฉันได้สั่งการลงไปหมดแล้ว ตอนที่ซ่งหรงวี่เดินทางมาที่นี่ นินจาของฉันก็รีบเดินทางไปที่โรงแรมนั้นแล้ว พวกเขาจะเฝ้าจับตาดูซ่งหรงวี่ทุกฝีก้าว!"

เย่เฉินยิ้มอย่างพอใจและพูด:"ถ้าเขายังมีผู้สมรู้ร่วมคิดคนอื่น สิ่งแรกที่เขาทำหลังจากที่กลับไปถึงโรงแรม เขาจะต้องติดต่อกับคนที่สมรู้ร่วมคิดอย่างแน่นอน เมื่อถึงเวลานั้นจะต้องดักฟังการสนทนาของพวกเขา และอย่างปล่อยเบาะแสอื่นๆหายไป!"

...

ระหว่างทางบินกลับไปที่โรงแรม ซ่งหรงวี่รู้สึกกระวนกระวายใจตลอดเวลา

เกิดเหตุการณ์ใหญ่ที่ไม่คาดคิดอย่างนี้ เขาไม่รู้จะทำยังไงดี และความหวังทั้งหมดก็ตกไปอยู่ที่ซ่งเทียนหมิงที่เป็นพ่อของเขา

ตอนนี้เขาอยากจะติดต่อกับซ่งเทียนหมิงมากๆ บอกเหตุการณ์ที่ไม่คาดคิดทั้งหมดให้เขารู้

เนื่องจากตัวเองกำลังนั่งอยู่บนเฮลิคอปเตอร์ของตระกูลอิโตะ เขาจึงทำได้แค่เพียงพยายามห้ามใจตัวเองไว้ รอให้ถึงโรงแรมก่อน

ระหว่างทางบินกลับ ก็มีเฮลิคอปเตอร์หลายสิบลำส่งเขากลับมาที่โรงแรมเหมือนเดิม

ความอลังการที่คนภายนอกเห็น แต่มันกลับเป็นแรงกดดันสำหรับซ่งหรงวี่