บทที่ 2022

พูดแล้ว เขาก็ลุกขึ้นมา กลับไปที่ห้องที่ตระกูลอิโตะจัดเตรียมไว้ให้ตัวเอง

หลังจากที่กลับไปที่ห้อง เย่เฉินหยิบแก้วสะอาดสองใบจากโต๊ะน้ำชา ต่อจากนั้นเทน้ำลงในแก้วครึ่งหนึ่ง

หลังจากที่เทเสร็จ เขาก็หยิบยาอายุวัฒนะออกมาจากกระเป๋าหนึ่งแท่ง

เขาขูดผงเล็กน้อยจากยาอายุวัฒนะ หลังจากที่ผงตกลงสู่ในน้ำก็ละลายหายไปในทันที

น้ำสองแก้ว ทั้งหมดใช้ไปแค่หนึ่งส่วนสิบของยาอายุวัฒนะเม็ดหนึ่ง

ไม่ใช่ว่าเย่เฉินใจแคบ

เหตุผลหลักคืออาการป่วยของคนสองคนต่างกัน และความต้องการยาอายุวัฒนะก็ไม่ได้มาก

คนแรกคือนางาฮิโกะ อิโตะ ร่างกายอ่อนแอ สาเหตุหลักคือตอนนั้นประสบอุบัติเหตุได้รับบาดเจ็บและตกใจ รวมทั้งหลังจากที่ผ่าตัดตัดมือ ปราณต้นทุนแต่กำเนิดได้รับความเสียหาย

สำหรับอาการแบบนี้ ยาอายุวัฒนะเล็กน้อยก็เพียงพอที่จะเติมเต็มปราณโลหิตที่เขาสูญเสียไปให้สมบูรณ์ได้

สำหรับวาตานาเบะ ชินอิจิ

ปัญหาหลักของเขา คือปราณแก่นแท้ซึมเซา ยาอายุวัฒนะก็ย่อมสามารถพอที่จะเติมเต็มปราณแก่นแท้ให้สมบูรณ์ได้ แต่การเติมเต็มก็เหมือนเติมน้ำมันเต็มให้กับรถที่ไม่มีน้ำมัน ถ้าหากเขาขับจนถังน้ำมันนี้หมด ก็จะตกลงสู่สถานการณ์ที่ไม่สามารถเคลื่อนไหวได้อีก

ดังนั้น เย่เฉินจึงเตรียมลงมือทำพร้อมกันทั้งสองอย่าง

ขั้นตอนแรกใช้น้ำที่เติมผงยาอายุวัฒนะเล็กน้อย ให้เขาฟื้นฟูปราณแก่นแท้ ต่อจากนั้นใช้ปราณทิพย์เล็กน้อยอย่างเหมาะสม ช่วยเขาซ่อมแซมปราณแก่นแท้ภายในที่ได้รับความเสียหาย ทำให้เขาจากนี้ไปเหมือนกับผู้ชายทั่วไป ผลิตปราณแก่นแท้ได้ด้วยตัวเอง แบบนี้ เขาก็สามารถพอที่จะฟื้นฟูสมรรถภาพทางด้านนั้นได้

สำหรับเย่เฉิน ปราณทิพย์ก็เป็นมีดผ่าตัดที่ดีที่สุด เขาสามารถใช้ปราณทิพย์มาขจัดรอยโรคในร่างกายของคนได้ ฟื้นฟูปราณโลหิตและปราณต้นทุนแต่กำเนิดรวมทั้งปราณแก่นแท้ของคนคนหนึ่งได้และซ่อมแซมเส้นเมริเดียนที่เสียหายของร่างกายคนได้