บทที่ 2031

เดิมทีสิ่งที่ซูรั่วหลีคิดคือ รอตัวเองออกจากประเทศญี่ปุ่นได้สำเร็จ และหลังจากที่ผ่านพ้นข่าวลือช่วงนี้ไป ค่อยไปแก้แค้นผู้ชายที่น่ารังเกียจคนนั้น

แต่ว่าเธอฝันก็คิดไม่ถึงว่า ในขณะที่ตัวเองกำลังจะออกจากประเทศญี่ปุ่น จะทำให้ตัวเองอยู่บนท่าเรือ เห็นผู้ชายคนนั้นที่ทำให้ตัวเองเกลียดเข้ากระดูกดำมาโดยตลอด!

ในขณะนั้น เลือดทั่วร่างกายของซูรั่วหลีก็พลุ่งพล่านขึ้นมาในทันที

ดวงตาคู่นั้นของเธองดงามจนลืมหายใจ ในเวลานี้เป็นเพราะว่าความแค้น ได้กลายเป็นสีแดง!

ในขณะนี้ ในใจของเธอมีเพียงความคิดเดียว: “ฆ่าเขาซะ! ฉันซูรั่วหลีต้องฆ่าเขาอย่างแน่นอน!”

เย่เฉินในเวลานี้ เพราะว่าสายตาและความสนใจอยู่ที่บนตัวของอิโตะ นานาโกะที่นั่งอยู่ในรถ ดังนั้นเขาจึงไม่ได้สังเกตเห็นรถอเนกประสงค์ที่วิ่งผ่านท่าเรือคันนั้น

ยิ่งไปกว่านั้นรถอเนกประสงค์เป็นมองทะลุได้ด้านเดียว ซูรั่วหลีข้างในรถสามารถเห็นเขาได้ แต่ว่าเขากลับมองไม่เห็นซูรั่วหลี ดังนั้นไม่รู้ว่า ในเวลานี้มีคนคุ้นเคยเดินสวนทางกับตัวเอง

ในไม่ช้า เรือสำราญที่เย่เฉินโดยสารอยู่ ก็ถูกกวนใบพัดที่หมุนช้าๆทำให้เกิดคลื่นของความผันผวนอย่างฉับพลัน

เรือยอชต์ด้วยการหมุนของใบพัด ค่อยๆออกจากท่าเรือ

ต่อจากนั้น ความเร็วของเรือก็ยิ่งอยู่ยิ่งเร็วขึ้น ในไม่ช้าในสายตาของอิโตะ นานาโกะก็กลายเป็นจุดสว่างเล็กๆ และในที่สุดก็หายไป

ไม่มีใครสังเกตเห็นว่า เรือยอชต์ที่ท่าเทียบเรืออยู่ข้างๆก็เร่งรีบออกจากท่าเรือเช่นกัน

ในเวลานี้ ในสะพานเดินเรือของเรือยอชต์ลำนี้ ซูรั่วหลีออกสั่งการกัปตันด้วยน้ำเสียงเย็นชาว่า: “เร่งเครื่องอย่างเต็มที่! ไม่ว่ายังไง ต้องตามเรือลำข้างหน้านั้นให้ทัน!”