บทที่ 2035

ทั้งสองคนมาถึงดาดฟ้า เย่เฉินก็เงยหน้าไปทางลมทะเลที่หนาวเย็น ในใจอดไม่ได้ที่ทอดถอนหายใจ

แม้ว่าตอนนี้ตัวเองจะช่วยชีวิตของซ่งหวั่นถิงได้อย่างปลอดภัยแล้ว และเริ่มพาเธอ ออกเดินทางกลับไปประเทศแล้ว

แต่ทว่า เรื่องนี้ยังห่างไกลไม่ถือว่าจบ

ต่อไป ถึงจะเป็นส่วนที่สำคัญที่สุด

ซ่งเทียนหมิงและซ่งหรงวี่สองพ่อลูกชั่วร้ายคู่นี้ ยังไม่ได้จัดการ!

ตอนนี้ คุณท่านซ่งแกล้งเป็นโรคอัลไซเมอร์ป้องกันตัว ด้วยสถานการณ์ตอนนี้ของเขา เป็นไปไม่ได้ที่คนคนหนึ่งจะเอาชนะซ่งหรงวี่สองพ่อลูกได้

เกิดสองพ่อลูกพบว่าเขากำลังเสแสร้ง เกรงว่าก็จะฆ่าอย่างโหดร้ายในทันที

ดังนั้น ต่อไป สิ่งที่ตัวเองจะทำ คือเปิดเผยธาตุแท้ของซ่งเทียนหมิงและซ่งหรงวี่สองพ่อลูกต่อหน้าต่อหน้าสาธารณชน ช่วยเหลือคุณท่านซ่ง ในเวลานี้ก็ทำให้ซ่งหวั่นถิงควบคุมซ่งซื่อกรุ๊ปทั้งหมด

แต่ทว่า หลังจากนี้ ยังจะเผชิญกับการจัดการกับปัญหาของซ่งเทียนหมิงกับซ่งหรงวี่

ในความคิดของเย่เฉิน สองพ่อลูกนี้ไม่เพียงแต่ก่ออาชญากรรมการฆาตกรรมโดยเจตนา ยิ่งไปกว่านั้นก็ลงมือกับญาติที่สนิทที่สุดด้วย ไม่เพียงเนรคุณ ยิ่งไปกว่านั้นยังชั่วร้าย ต่อให้จะใช้กฎหมาย ก็สมควรถูกตัดสินโทษประหาร

ดังนั้น คนแบบนี้ ก็ไม่มีความจำเป็นต้องอยู่บนโลกนี้อีกต่อไป

แต่ทว่า ทั้งสองคนนี้เป็นญาติสนิทของซ่งหวั่นถิง จะจัดการยังไงกันแน่ ยังต้องดูซ่งหวั่นถิง และแม้กระทั่งความหมายของคุณท่านซ่ง

ในเวลานี้ซ่งหวั่นถิงก็ยืนอยู่ดาดฟ้า รับลมทะเล มองดูโตเกียวที่ยิ่งอยู่ยิ่งไกล และพูดทอดถอนหายใจว่า: “อาจารย์เย่ หากไม่ใช่คุณ หวั่นถิงก็อาจจะตายอยู่ในโตเกียวแล้ว…”

เย่เฉินพูดด้วยรอยยิ้มว่า: “อย่าพูดหมดอาลัยขนาดนี้ คุณเป็นคนดีจะได้รับการช่วยเหลือจากสวรรค์เบื้องบน ต่อให้ไม่มีผม คุณไม่ควรตาย คุณก็จะไม่ตาย”

ซ่งหวั่นถิงยิ้มด้วยความซาบซึ้งใจ และถามเขาว่า: “อาจารย์เย่ ถ้าหากหวั่นถิงตายจริงๆ คุณจะเสียใจมั้ย?”

เย่เฉินพูดอย่างจริงจัง: “เสียใจอยู่แล้ว อย่าลืมนะ คุณเป็นเพื่อนของผม”