บทที่ 2043

เย่เฉินในตอนนี้ไม่มีแววความหวาดกลัวเลยสักนิด

ไม่ว่าจะเป็นตระกูลเย่ หรือตระกูลซู ก็ไม่สามารถทำให้เขาเกรงกลัวได้ทั้งนั้น

จากความเก่งกาจของเขา ต่อให้ท่ามกลางผู้คนนับหมื่นจะยังมีคนที่เหนือกว่าซูเฉิงเฟิงและซูโส่วเต้า ก็ไม่เกินความสามารถของเขาหรอก

เหตุผลที่ยังไม่รีบสำเร็จโทษตระกูลซู เพราะอยากรอจังหวะเวลา บดขยี้ศักดิ์ศรีของตระกูลซูให้แหลกละเอียด

ไม่ใช่แค่ต้องเก่งกาจกว่าตระกูลซู แต่ต้องมีอำนาจทางด้านอุตสาหกรรมเหนือกว่าตระกูลซูด้วย ถึงจะสามารถทำให้ตระกูลซูยอมคุกเข่าแทบเท้าได้อย่างแท้จริง

แต่ว่า ซูรั่วหลีกลับไม่รู้ถึงระดับความคิดที่ลุ่มลึกของเย่เฉินเลยสักนิด

เธอรู้สึกแค่ว่า ความเก่งกาจของผู้ชายคนนี้น่ากลัวจนผิดปกติ!

แต่ว่า ถึงจะเป็นอย่างนั้น เขาก็ไม่มีทางสู้ทั่วทั้งตระกูลซูได้หรอก!

แต่ในใจของซูรั่วหลีรู้ดี พูดอะไรไปตอนนี้ก็คงไม่มีความหมาย เวลานี้สิ่งที่สำคัญที่สุดก็คือ ตัวเธอจะสามารถหลุดพ้นเงื้อมมือผู้ชายน่ากลัวคนนี้ไปได้ยังไง!

ซูรั่วหลีไม่ได้กลัวตาย

แต่ว่า เมื่อเธอนึกถึงเรื่องที่ผู้เป็นพ่อทุ่มเททั้งแรงเงิน แรงกาย แรงคนเพื่อช่วยชีวิตตัวเอง ความอยากเอาตัวรอดภายในใจก็พลันพุ่งถึงขีดสุด

ดังนั้น เธอจึงมองมาที่เย่เฉิน แล้วเอ่ยพูดว่า “ถ้านายปล่อยฉันไป ความบาดหมางระหว่างเราก่อนหน้านี้จะถือว่าหายกันทั้งหมด！ไม่อย่างนั้น คนของตระกูลซูต้องไม่ปล่อยนายเอาไว้แน่！”

เย่เฉินยิ้มออกมา “คนของตระกูลซูไม่ปล่อยฉันเอาไว้งั้นเหรอ? ฉันจะบอกเธอตามตรงนะ ต่อให้คนของตระกูลซูไม่มาหาฉัน ฉันก็จะไปหาพวกเขาเอง！”