บทที่ 2057

การต่อสู้ของประเทศจีนได้มีการศึกษาเรื่องการสะสม การหมุนเวียนและการใช้พลังในมาตั้งแต่สมัยโบราณ สิ่งที่เรียกว่าแปดเส้มลมปราณพิเศษ ชี่เฉินตันเถียน โคจรมหาจักรวาล รวมไปถึงโคจรจุลจักรวาล ล้วนแล้วแต่อยู่ในทฤษฎีนี้ทั้งนั้น

ทฤษฎีของปราณทิพย์มีความใกล้เคียงกับพลังใน แต่ที่แตกต่างที่สุดก็คือ นอกจากปราณทิพย์จะสามารถสะสม หมุนหวียนและใช้งานในร่างกายของใครของมันได้แล้ว ยังสามารถปล่อยออกมาข้างนอกได้อีกด้วย

ต่อให้พลังในจะแข็งแกร่งมากแค่ไหน ก็ทำได้เพียงอาศัยอยู่ในร่างกายของคนคนนั้น ผู้ยอดฝีมือพลังในเก่งๆ สามารถล้มวัวที่มีน้ำหนักมากๆได้เพียงแค่หมัดเดียว หรืออาจจะถึงขั้นล้มช้างได้เลยด้วยซ้ำ

แต่ถึงจะอย่างนั้น ก็ไม่สามารถฆ่าหนูในที่โล่งได้

เหตุผลก็คือ พลังในไม่สามารถปล่อยออกมาข้างนอกได้

พูดกันตามตรง จริงๆแล้วพลังในก็ถือเป็นปรานทิพย์ในแบบฉบับขั้นเริ่มต้น

อีกอย่างปราณทิพย์ยังเหนือกว่าพลังในอยู่มากโข

ความแตกต่างของทั้งสองอย่าง ก็เหมือนลิงกับมนุษย์

แม้ว่าDNAของลิงกับมนุษย์จะมีความคล้ายคลึงกันถึง99% แต่ว่าระหว่างทั้งสองอย่างก็ยังคงแตกต่างราวกับฟ้ากับเหว

ต่อให้ลิงชิมแปนซีจะฉลาดมากแค่ไหน ก็ไม่สามารถกลายมาเป็นมนุษย์ได้

ระหว่างทั้งสองอย่าง มีช่องว่างที่ไม่อาจก้าวข้ามได้

ในบรรดาผู้ที่มีทักษะต่อสู้ที่สามารถควบคุมลมปราณได้มีอย่างน้อยหลักหมื่น

แต่ว่า ในจำนวนนี้ ผู้ที่สามารถฝึกลมปราณให้กลายเป็นปราณทิพย์ได้ แทบจะไม่มีเลยด้วยซ้ำ