บทที่ 2061

เมื่อเห็นซูรั่วหลีรู้จักต้นกำเนิดของเขาได้ เย่เฉินก็ยิ้มออกมาเล็กน้อย แล้วพูดอย่างเรียบนิ่งว่า “ใช่ จะถือว่าฉันเป็นคนตระกูลเย่ก็ได้นะ หรือพูดอีกอย่างก็คือในอดีตฉันเคยเป็นคนของตระกูลเย่”

ซูรั่วหลีครุ่นคิดอยู่พักใหญ่ จากนั้นก็พึมพำว่า “อดีตเคยเป็นคนของตระกูลเย่ งั้นก็แปลว่าตอนนี้ไม่ได้อยู่ที่ตระกูลเย่แล้วน่ะสิ....”

ขณะที่พูด สีหน้าของซูรั่วหลีก็เต็มไปด้วยความตกตะลึง “สมาชิกในครอบครัวของตระกูลเย่ไม่ได้มีมากมายขนาดนั้น ลูกหลานที่มีสายเลือดโดยตรงของตระกูลเย่ฉันก็รู้จักเป็นอย่างดี ถ้าบอกว่านายไม่ได้อยู่ที่ตระกูลเย่ งั้นก็มีความเป็นไปได้ว่านายคือ....”

พูดมาถึงตรงนี้ ซูรั่วหลีก็เบิกตาโพลงอย่างตกตะลึง!

เธอจดจ้องมาที่เย่เฉิน เอ่ยพูดอย่างอึ้งๆว่า “ในบรรดาคนที่มีสายเลือดโดยตรงที่ออกจากตระกูลเย่ มีแค่เย่ฉางอิงคนเดียว แต่ว่าเย่ฉางอิงเสียชีวิตไปแล้วเมื่อหลายสิบปีก่อน หรือว่า...หรือว่านายคือลูกของเขา?”

เย่เฉินมีสีหน้านิ่งค้าง เอ่ยพูดอย่างจริงจังว่า “ใช่ ฉันคือลูกของเย่ฉางอิง เย่เฉินไงล่ะ!”

“คุณพระ!”

ในวินาทีนี้ซูรั่วหลีเหมือนถูกฟ้าผ่า

แม้ว่าเย่ฉางอิงจะเสียไปตั้งแต่ที่เธอยังไม่เกิด แต่เธอก็พอจะคุ้นหูกับชื่อเสียงของเย่ฉางอิงอยู่พอสมควร

ไม่เพียงเท่านั้น เธอยังรู้เรื่องราวในอดีตระหว่างคนเป็นพ่ออย่างซูโส่วเต้ากับเย่ฉางอิงอีกด้วย

เธอรู้ว่า คู่แข่งตลอดกาลของพ่อคือเย่ฉางอิง

และเธอก็รู้ว่า การที่พ่อถูกโจมตีมากที่สุด ก็มาจากเย่ฉางอิงเหมือนกัน