บทที่ 2071

ซ่งเทียนหมิงและซ่งหรงวี่สองพ่อลูก ถูกคำพูดนี้ของหม่าเซียวเหยา ทำให้ไม่พอใจเป็นอย่างมาก!

เป้าหมายที่แท้จริงของพวกเขาสองคนพ่อลูก ก็คือนำซ่งหวั่นถิงออกจากคณะกรรมการของซ่งซื่อกรุ๊ปไปตลอดกาล

ไม่ว่ายังไงก็ตามตอนนี้ซ่งหวั่นถิงจะเป็นหรือตาย คณะกรรมการของซ่งซื่อกรุ๊ปก็ไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกับเธออีกแล้ว

แต่ทว่า พวกเขาจะคิดได้อย่างไรว่าซ่งหวั่นถิงที่สูญหายไร้ร่องมาหลายวันมากขนาดนี้ ในคณะกรรมการยังมีคนคิดถึงเธออยู่เสมอและคิดแทนเธอ

ยิ่งไปกว่านั้น คำพูดของหม่าเซียวเหยา ในไม่ช้าก็ดึงดูดเสียงเห็นด้วยของคนอื่นๆ

ทุกคนทยอยเอ่ยปาก แสดงความเห็นด้วยกับแนวคิดของหม่าเซียวเหยา ทำให้ในใจของซ่งเทียนหมิงและซ่งหรงวี่กล้าโกรธแต่ไม่กล้าพูดอะไร

ท้ายที่สุดแล้วเรื่องที่พวกเขาฆาตกรรมซ่งหวั่นถิง คณะกรรมการคนอื่นๆก็ไม่รู้ด้วยซ้ำ

ตอนนี้ท่าทีที่พวกเขาแสดงออกมา ก็ตกอยู่ในความโศกเศร้า จำเป็นต้องคำนึงถึงซ่งซื่อกรุ๊ปและต้องเลือกแต่งตั้งประธานคนใหม่

ดังนั้น เมื่อหม่าเซียวเหยาพูดแบบนี้ ต่อให้ในใจของพวกเขาจะไม่พอใจเป็นหนึ่งหมื่นครั้ง แต่ปากก็ไม่กล้าพูดคำว่าไม่แม้แต่คำเดียว

เพราะว่าตราบใดที่พวกเขาพูดคำว่าไม่ออกมา ก็จะทำให้คนอื่นสงสัยแรงจูงใจของพวกเขาในทันที

และเมื่อมีความสงสัยแรงจูงใจของพวกเขาขึ้นมา ถ้าอย่างนั้นอีกฝ่ายก็ต้องสงสัยอย่างแน่นอนว่าซ่งหวั่นถิงประสบอุบัติเหตุอยู่ในประเทศญี่ปุ่นเกี่ยวข้องกับพวกเขาอย่างหนีไม่พ้น

ดังนั้น ซ่งเทียนหมิงทำได้เพียงกัดฟัน และเอ่ยปากพูดว่า: “ผมคิดว่าประธานหม่าพูดถูก ในเมื่อตอนนี้พวกเราตัดสินใจเลือกแต่งตั้งประธานคนใหม่เพื่อควบคุมสถานการณ์โดยรวมแล้ว งั้นพวกเราก็ต้องเตรียมการพร้อมเพื่อซ่งหวั่นถิงประธานคนก่อนหน้านี้ให้เรียบร้อยในคราวเดียว”