บทที่ 2089

ในเวลานี้ในใจของซ่งหวั่นถิงก็เต็มไปด้วยความสับสน

เธอก็ย่อมเกลียดซ่งเทียนหมิงกับซ่งหรงวี่สองคนพ่อลูกเข้ากระดูกดำ

แต่ทว่า จะให้ตัวเองมาตัดสินใจความเป็นความตายของพวกเขาจริงๆ ตัวเองไม่ต้องการทำให้พวกเขาตายจริงๆ

ประการหนึ่งเป็นเพราะว่าล้วนเป็นญาติกันทั้งนั้น มีสายสัมพันธ์ของสายเลือด;

อีกประการหนึ่ง ก็กังวลใจว่าจะทำเรื่องเกินเหตุจะทำให้คุณท่านซ่งเสียใจ

ซ่งหวั่นถิงเข้าใจคุณปู่ของตัวเองเป็นอย่างมาก เธอรู้ว่าคุณปู่เข้มงวดอย่างแน่นอน ในเวลานี้ก็เกลียดชังลุงใหญ่และลูกพี่ลูกน้องของตัวเองเป็นอย่างมาก

แต่ทว่า เธอก็รู้ว่า อยู่ในใจของคุณปู่ เลือดข้นกว่าน้ำอยู่เสมอ เธอไม่ได้หวังจะลงโทษลุงใหญ่กับลูกพี่ลูกน้องพวกเขาทั้งสองคนด้วยความตายจริงๆ

เมื่อคิดถึงเรื่องนี้ เธอมองไปทางเย่เฉิน และพูดด้วยความจริงใจว่า: “อาจารย์เย่ แม้ว่าพวกเขาจะทำผิดมามากมาย แต่เนื่องจากว่าเป็นคนของตระกูลซ่ง และก็เป็นญาติทางสายเลือดของฉัน ฉันยังหวังว่าคุณจะสามารถไว้ชีวิตพวกเขาด้วย…”

ทันทีที่คำพูดเหล่านี้ออกมา คนทั้งสามในที่เกิดเหตุก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอก

นอกจากซ่งเทียนหมิงกับซ่งหรงวี่ ยังมีซ่งจี่โม่คุณท่านซ่ง

แม้ว่าซ่งเทียนหมิงกับซ่งหรงวี่จะไม่พูดอะไรมาก สำหรับพวกเขาแล้ว คำพูดของซ่งหวั่นถิง ก็เทียบเท่ากับว่าไว้ชีวิตสุนัขของพวกเขา

แต่สำหรับคุณท่านซ่ง เขายังกลัวว่าซ่งหวั่นถิงเพราะความแค้น และจะฆ่าพ่อลูกคู่

แต่ว่าตรงหน้าของเย่เฉิน เขาก็ไม่กล้าพูดออกมาอย่างชัดเจนว่าจะปกป้องชีวิตพ่อลูกคู่นี้ ดังนั้น ความเป็นความตายของพ่อลูกคู่นี้ ทั้งหมดตกอยู่ในมือของซ่งหวั่นถิง