บทที่ 2098

หงห้ารีบเอามือทั้งสองประสานคารวะ: “อาจารย์เย่ คุณมีอะไรสั่งการเหรอ?”

เย่เฉินพูดรอยยิ้ม: “อาคนนี้ของฉันยังต้องการอยู่ที่เมืองจินหลิงอีกหลาย ช่วงนี้ยังต้องรบกวนนายให้ดูแลเธออย่างเคร่งครัดต่อไป ทุกอย่างเหมือนก่อนหน้านี้”

หงห้ารีบถามว่า: “อาจารย์เย่ คุณพูดมาว่ากี่วัน…กี่วันกันครับ?”

เย่เฉินคิดอยู่ครู่หนึ่ง และพูดด้วยรอยยิ้มว่า: “แบบนี้ ยังเป็นเจ็ดวัน เอาให้ครบหนึ่งอาทิตย์ คิดบัญชีได้ง่าย ถ้าเจ็ดวันนี้ยังไม่โอเค ก็แสดงว่าอาคนนี้ของฉันโกรธง่ายเกินไป งั้นพวกเราก็ต้องทำการรักษาเธอครั้งใหญ่”

หงห้าพูดด้วยรอยยิ้มว่า: “โอเคครับอาจารย์เย่ ผมรู้แล้วครับ!”

สิ่งที่เย่เฉินคิดในใจในเวลานี้คือ: “คุณเย่ฉางหมิ่นคิดว่าตัวเองเป็นลูกสาวคนโตของตระกูลเย่ ก็อยากจะเหมือนกับราชินีมารดรจุติลงมาเกิด มาวางอำนาจบาตรใหญ่ที่เมืองจินหลิง ยิ่งไปกว่านั้นตอนนี้ให้ตายยังไงก็ไม่กลับใจ ในเมื่อคุณดื้อรั้นยิ่งนัก งั้นอย่าโทษที่ผมโหดร้าย วันนี้ผมก็ไม่เชื่อว่าจะเอาคุณไม่อยู่!”

เมื่อได้ยินคำพูดของเย่เฉิน สีหน้าของเย่ฉางหมิ่นก็ซีดเซียวในทันที!

น้ำเสียงของเธออ่อนลงในทันที และอ้อนวอนด้วยความสะอึกสะอื้นว่า: “เย่เฉิน! นายทำแบบนี้ไม่ได้นะ! เก้าวันนี้มานี้ฉันโดนทรมานจนไม่เหมือนคนแล้ว นายรู้มั้ยว่าเก้าวันนี้ฉันผ่านมาได้ยังไง? กินข้าวไม่มีน้ำก็แล้วไป ไม่มีโฟมล้างหน้า ไม่มีที่มาสก์หน้า ขนาดครีมบำรุงรอบดวงตาก็ไม่มี…”

“สภาพผิวของฉันแย่มากจะตายอยู่แล้ว กลับไปต้องใช้เวลาอย่างน้อยหนึ่งเดือนถึงกลับมาเป็นเหมือนเดิม นายจะขังฉันอีกเจ็ดวัน งั้นผิวของก็จบเห่จริงๆแล้ว…”

เย่เฉินเก็บรอยยิ้มบนใบหน้า และพูดอย่างเคร่งขรึมว่า: “อาที่ดีของผม คุณยังไม่เข้าใจสินะว่า ทำไมผมต้องให้คุณอยู่ที่เมืองจินหลิงและอยู่ที่นี่ด้วย!”

“ผมให้คุณอยู่ที่นี่ คือต้องการให้คุณเก็บอารมณ์ของคุณเรียนรู้ที่จะเป็นคนอย่างอ่อนน้อมถ่อมตน คุณสามารถทำได้ ผมจะปล่อยคุณไป คุณทำไม่ได้ ผมก็จะให้คุณอยู่จนกว่าคุณจะสามารถทำได้จนจบ!”

“สำหรับผิวของคุณจะดีหรือเสีย มันไม่เกี่ยวอะไรกับผม?”

ในใจเย่ฉางหมิ่นความแค้นอย่างสุด แต่บนใบหน้ายังคงอ้อนวอนด้วยท่าทางที่น้อยใจว่า: “เฉินเอ๋อ ฉันเป็นอาของนายนะ พวกเราเป็นครอบครัวเดียวกัน นายทำได้แบบนี้ฉันได้ยังไง…”

เย่เฉินพูดด้วยรอยยิ้มว่า: “โธ่เอ๊ย ตอนนี้คุณเริ่มคิดว่าผมเป็นคนในครอบครัวแล้วเหรอ? ตอนที่คุณวิ่งมาจากเย่นจิงมาโอหังอวดดีใส่ผม ทำไมไม่คิดว่าผมเป็นคนในครอบครัว? ตอนที่คุณวิ่งไปวิพากษ์วิจารณ์ตรงหน้าแม่ยายของผมอย่างเต็มที่ ทำไมไม่คิดว่าผมเป็นคนในครอบครัว?”