บทที่ 2134

ซูจือหยูรีบพูดว่า: “แม่ค่ะ งั้นคืนนี้แม่พักผ่อนให้เต็มที่ พรุ่งนี้เช้าหนูโทรหาแม่นะคะ!”

“โอเค”

ซูจือหยูวางสาย ซูจือเฟยที่อยู่ข้างๆก็พูดด้วยความเป็นห่วงเล็กน้อยว่า: “จือหยู พ่อค่อนข้างมีข้อห้ามต่อเมืองจินหลิงมาโดยตลอด ถ้าหากพวกเราไปที่เมืองจินหลิงกับแม่ในเวลานี้ เขาจะโกรธมากหรือเปล่า?”

ซูจือหยูพูดด้วยน้ำเสียงเย็นชาว่า: “โกรธแล้วยังไง? เขามีลูกสาวนอกสมรสอยู่ข้างนอก ยังพาเธอกลับบ้านมาอย่างสง่าผ่าเผย เอาไว้ต่อหน้าต่อตาพวกเราทั้งครอบครัว ทำไมเขาไม่คิดว่าพวกเราทั้งสามคนก็จะโกรธบ้างล่ะ?”

ชะงักไปชั่วครู่ ซูจือหยูก็พูดอย่างโกรธเคืองว่า: “เอาจริงๆ ฉันยังอยากจะเผชิญหน้าต่อหน้าต่อตากับเขา! พวกเราสามคนไปที่เมืองจินหลิง ก็เป็นการส่งสัญญาณให้กับเขา ทำให้เขารู้ว่าทุกอย่างนี้ล้วนเป็นความผิดของเขา!”

ซูจือเฟยพูดอย่างกระอักกระอ่วนว่า: “เฮ้อ เรื่องแบบนี้ พวกเราที่เป็นลูกๆจะพูดอะไรได้…”

จากนั้น ซูจือเฟยก็พูดว่า: “บนโลกใบนี้มีคนรวยชั้นนำมากมาย คนเหล่านี้มีกี่คนบ้างที่ไม่นอกใจภรรยา ปีนั้นพ่อก็แค่วู่วามในครั้งนั้น ในกลุ่มคนเหล่านี้ ถือได้ว่าเป็นคนดีมากคนหนึ่งแล้ว”

ซูจือหยูถามด้วยสีหน้าท่าทางที่จริงจังว่า: “พี่พูดแบบนี้ได้ยังไง? หรือว่าคนรวยก็สามารถที่ไม่ซื่อสัตย์ต่อการแต่งงานได้งั้นเหรอ?”

ซูจือเฟยรีบพูดว่า: “โธ่เอ๊ย ฉันไม่ได้หมายความว่าอย่างนั้น ฉันแค่จะบอกว่า ฉันรู้สึกว่าเรื่องราวของพ่อไม่ได้เลวร้ายมากขนาดนั้น ถ้าหากสำนึกผิดยอมรับผิดด้วยท่าทีที่จริงใจ กลับยังสามารถให้อภัยได้ แม่จะหย่ากับเขาอย่างเด็ดขาด ขาดการไตร่ตรองไปหรือเปล่า? เนื่องจากว่าความสัมพันธ์ระหว่างสามีภรรยายี่สิบกว่าปี ประกอบกับมีพวกเราสองคนเป็นลูก หรือว่าโอกาสครั้งหนึ่งก็ให้พ่อของเราไม่ได้เลยเหรอ?”

ซูจือหยูพูดอย่างจริงจังว่า: “นี่เป็นรูปแบบความคิดของผู้ชายเฮงซวย! พูดให้กว้างกว่านี้ ก็คือทัศนคติทั้งสามไม่ถูกต้อง! ฉันถามพี่นะ ถ้าหากในอนาคตพี่แต่งงาน ภรรยาของพี่แอบนอกใจพี่ พี่สามารถให้อภัยเธอได้หรือเปล่า?”

“ฉัน…”ซูจือเฟยพูดอย่างกระอักกระอ่วนว่า: “เรื่องไม่ใช่แบบนั้นหรอกนะ เนื่องจากว่าผู้ชายนอกใจกับผู้หญิงนอกใจ มันก็ไม่ใช่เรื่องเดียวกัน…”