บทที่ 2187

เวลาเดียวกันนี้ เย่เฉินขี่รถหนีออกมาเป็นระยะทางร้อยเมตรนานแล้ว

เพื่อไม่ให้ถูกตู้ไห่ชิงหาพบ แม้แต่กับข้าวเขาก็ยังไม่ซื้อ รุดไปยังTomson Rivieraทันที

ระหว่างทาง เขาโทรหาเฉินจื๋อข่าย พอรับสายก็สั่งว่า “เหล่าเฉิน วันนี้มีคนไปบ้านเก่าที่พ่อกับแม่ฉันเคยอยู่ นายช่วยไปสืบให้หน่อย ว่าเป็นใครกันแน่!”

เฉินจื๋อข่ายถามอย่างแปลกใจ “คุณชาย วันนี้คุณไปบ้านเก่ามาเหรอ?”

“ใช่!” เย่เฉินพูด “ฉันเจอผู้หญิงคนหนึ่งอยู่ที่นั่น เธอเห็นฉัน แล้วเรียกชื่อพ่อของฉัน ฉันอยากให้นายช่วยสืบฐานะเธอให้ชัดเจนที แล้วก็สืบให้หน่อยว่าคนคนนี้เป็นมิตรหรือศัตรูกันแน่ เคยเป็นอะไรกับพ่อฉัน”

“ครับ!” เฉินจื๋อข่ายพูดอย่างไม่ลังเล “ผมจะไปให้สืบเดี๋ยวนี้!”

เย่เฉินกล่าวอีกว่า “จริงสิ ยังมีอีกเรื่องหนึ่งต้องการให้นายช่วยจัดการให้ฉันที”

เฉินจื๋อข่ายรีบกล่าวว่า “คุณชายพูดมาได้เลย!”

เย่เฉินกล่าวว่า “สืบหน่อยว่าทุกคนที่บ้านเก่าตอนนี้เป็นยังไงบ้าง คดีของเขาจะไต่สวนเมื่อไหร่ บ้านศาลจะประมูลขายตอนไหน ถึงเวลาฉันต้องการซื้อบ้านเก่าหลังนี้มาให้ได้!”

“ได้ครับ คุณชาย ฉันจะไปสืบเดี๋ยวนี้!”

หลังจากนั้นเย่เฉินก็หาซุปเปอร์มาร์เก็ตที่อยู่ใกล้ๆ กับTomson Rivieraได้ ซื้อกับข้าวเล็กน้อยก็เตรียมกลับบ้าน เพิ่งจะออกมาจากซุปเปอร์มาร์เก็ต เฉินจื๋อข่ายก็โทรศัพท์เข้ามา

“คุณชาย ทั้งสองเรื่องรู้ผลแล้วครับ!”

เย่เฉินส่งเสียงอืม แล้วกล่าวว่า “รายงานทีละเรื่อง!”

เฉินจื๋อข่ายรีบกล่าวว่า “คนที่ไปบ้านเดิมของพ่อแม่คุณวันนี้ คือตู้ไห่ชิง คุณหนูรองตระกูลตู้แห่งเย่นจิงครับ”

เย่เฉินขมวดคิ้วถามว่า “ตระกูลตู้? ตู้ไห่ชิง? มีที่มาอย่างไร?”