บทที่ 2198

ส่งฉินเอ้าเสวี่ยนออกจากบ้าน มองส่งจนเธอจากไป เย่เฉินก็นำวัตถุดิบยามี่เธอนำมาส่ง กลับไปยังห้องนอนของตนกับเซียวชูหรันที่ชั้นสอง

วัตถุดิบเหล่านี้ที่ฉินเอ้าเสวี่ยนส่งมา เพียงพอให้เขาหลอมยารักษาแผลได้ชุดหนึ่ง รวมถึงยาอายุวัฒนะชุดหนึ่ง

ยารักษาแผลไม่มีประโยชน์อะไรสำหรับเขา แต่ยาชนิดนี้สำหรับคนทั่วไป แท้จริงแล้วยังคงมีประสิทธิผลอยู่มาก ซ่งหวั่นถิงตอนอยู่ญี่ปุ่นประสบเหตุไม่คาดฝัน ก็อาศัยยาเม็ดนั้นนั่นแหละ ถึงรักษาชีวิตไว้ได้

ดังนั้น การหลอมยาเช่นนี้ชุดหนึ่ง มอบให้ฉินกาง หวังเจิ้งกาง รวมถึงประธานหลี่และซือเทียนฉีคนเหล่านี้ ก็นับว่าได้ตอบแทนของขวัญที่พวกเขามอบให้ตั้งแต่ปีก่อน

สำหรับยาอายุวัฒนะ เย่เฉินเองก็วางแผนไว้ว่าจะหลอมอีกสักชุด หนึ่งเม็ดในจำนวนนั้นส่งให้ฉินกาง ส่วนที่เหลือสามารถเก็บไว้ใช้ในยามจำเป็นได้

พอช่วงบ่าย เย่เฉินก็หลอมยารักษาแผลทั่วไปออกมา รวมถึงยาอายุวัฒนะสามสิบเม็ด

พอเห็นยาที่หลอมออกมาใหม่ชุดนี้ พริบตาเย่เฉินก็คิดถึงแม่ยายหม่าหลันขึ้นมากะทันหัน

อันที่จริง บาดแผลภายนอกเล็กน้อยอย่างขาหักเช่นนี้ของเธอ อย่างมากใช้ยารักษาแผลหนึ่งในสี่ส่วนก็สามารถทำให้เธอกระโดดโลดเต้นได้แล้ว

และในมือตน มีมากถึงสามสิบเม็ด

คำนวณดูแล้ว มากพอให้เธอขาหักได้ร้อยยี่สิบครั้ง

ชั่วนาทีหนึ่งนี้ เย่เฉินเกิดลังเล ควรให้เธอกินเศษยาสักนิดหนึ่งหรือไม่ จะได้ทำให้เธอหายเร็วขึ้น

แต่พอมาคิดดู ก็ต้องกำจัดความคิดนี้ทิ้งไปทันที ปากก็พึมพำว่า “ช่างเถอะ เธอไม่คู่ควร”

...

ตอนที่เย่เฉินกำลังหลอมยาออกมา ตู้เจิ้นหัวที่อยู่ไกลถึงเย่นจิง ก็โทรหาล่ายชิงหวาที่ตัวอยู่อีกฝากทะเล

ล่ายชิงหวาอายุเกินร้อยปีแล้ว แต่เพราะกินยาอายุวัฒนะ สภาพร่างกายจึงยังคงแข็งแรงอย่างมาก

ปกติเขาจะลุกจากเตียงตอนเช้าตรู่ตีห้า รำมวยไทเก๊กชุดหนึ่ง ค่อยรำมวยอู่ฉินอีกชุดหนึ่ง จุดประสงค์เพื่อทำให้ร่างกายแข็งแรง

หลังรำมวยเสร็จ เขาจะมายังห้องหนังสือของตัวเอง ใช้เงินโบราณสามเหรียญ เสี่ยงทายให้ตนเองอย่างง่ายๆ

การเสี่ยงทายโดยใช้เงินโบราณสามเหรียญ ก็คือวิธีลิ่วเหยาปากั้วที่ใช้บ่อยที่สุด