บทที่ 2247

หวังตงเสวี่ยนในขณะนี้ ได้ยินคำพูดของซุนเหวินปิน ในใจก็เคร่งเครียดอย่างหาที่เปรียบไม่ได้ รีบซักไซ้ว่า “หัวหน้าซุนคะ จากประสบการณ์ของคุณ ความเป็นไปได้ที่พ่อของฉันไม่ระวังแตะต้องเข้ากับสารพิษนี่มากกว่า หรือความเป็นไปได้ที่ถูกคนลอบวางยามากกว่าเหรอคะ?”

“พูดยากครับ” ซุนเหวินปินตั้งใจอธิบายว่า “เหตุการณ์และเบาะแสที่เรามีอยู่ในตอนนี้ มีขีดจำกัดจริงๆครับ โดยพื้นฐานไม่มีเบาะแสที่มีประโยชน์มากสักเท่าไหร่ที่จะช่วยให้พวกเรากำหนดทิศทางได้”

พูดจบ เขาได้เอ่ยปากถามอีกว่า “อ้อคุณหวังครับ สภาพของพ่อคุณในตอนนี้ สามารถรับการสอบได้มั้ยครับ? บางเรื่องถ้าถามเขาโดยตรงล่ะก็ บางทีอาจจะได้รับเบาะแสที่มีประโยชน์มากกว่าก็เป็นได้ครับ”

หวังตงเสวี่ยนส่ายหน้า ถอนหายใจ “ช่วงสองสามวันนี้พ่อของฉัน อยู่ในสภาพโคม่าตลอดเลยคะ่...”

ซุนเหวินปินลังเลไปสักพัก จิ๊จ๊ะออกมา กล่าว “จุ๊ๆ...ไม่งั้นเอางี้มั้ยครับ!”

“ในเมื่อเมื่อกี๊คุณพูด ว่าช่วงหนึ่งที่ก่อนพ่อคุณจะอาการกำเริบแทบจะไม่ได้ออกไปไหน งั้นผมสันนิษฐานว่าเขามีความเป็นไปได้ที่จะโดยยาพิษตอนอยู่ในบ้านมากกว่าครับ!”

“แต่ เป็นไปได้มากว่าโดนพิษจากอาหารหรือเครื่องดื่ม”

“ถ้าคุณสะดวกล่ะก็ ให้พวกเราไปที่บ้านของคุณรวบรวมเบาะแสหน่อยได้มั้ยครับ? ถ้าสามารถหาสารพิษเจอในบ้านของคุณ งั้นก็มีวิธีย้อนถึงต้นกำเนิดได้แล้วครับ!”

“หลังจากที่เจ้าหน้าที่สืบสวนคดีอาชญากรรมมืออาชีพเข้าไปสืบค้นแล้ว บางทีอาจจะพบเจอสิ่งที่มีค่ากว่า”

เมื่อหวังตงเสวี่ยนได้ยินดังนี้ แทบจะกล่าวอย่างไม่ลังเลว่า “ไม่มีปัญหาค่ะ！ได้ตลอดเวลาค่ะ คุณสะดวกเมื่อไหร่คะ？”

ซุนเหวินปินกล่าวทันใดว่า “เรื่องเร่งด่วน ถ้าเป็นไปได้ล่ะก็ เราไปกันตอนนี้เลยครับ！”

หวังคงเสวี่ยนรีบกล่าว “ไม่มีปัญหาค่ะ！งั้นฉันจะพาคนไปสองสามคนตอนนี้เลยค่ะ”

พูดจบ เธอหันไปมองหัวหน้าฝ่ายเฉิน กล่าวด้วยสีหน้าวิงวอนว่า “หัวหน้าฝ่ายเฉิน ช่วงหลายวันนี้อารมณ์ของแม่ฉันเคร่งเครียดมากมาโดยตลอด คุณไม่ต้องบอกเธอเรื่องนี้นะคะ”

หัวหน้าฝ่ายเฉินพยักหน้าทันทีแล้วกล่าว “ไม่มีปัญหาครับประธานหวัง คุณสบายใจได้ครับ ผมจะรักษาความลับกับแม่ของคุณอย่างเคร่งครัดครับ”