บทที่ 2268

“ขุมกำลังของตระกูลเย่ แข็งแกร่งกว่าตระกูลHorowitzอย่างน้อยหลายสิบเท่า!”

คิดมาถึงตรงนี้ Walterถึงเพิ่งรู้สึกตัวอย่างจริงจัง แท้จริงแล้วตนนั้นน่าเศร้าและน่าขันมากเพียงใด

คิดเอาเองว่ามาที่จินหลิงแล้ว ขอเพียงหลบซ่อนเฉินจื๋อข่ายก็สามารถทำทุกอย่างได้ตามใจปรารถนา แต่คิดไม่ถึงว่าชั่วประเดี๋ยวเดียวถึงกับไปแหย่ถูกคุณชายตระกูลเย่เข้า!

ด้วยเหตุนี้ ทางหนึ่งเขาจึงตบหน้าตัวเองแรงๆ ไม่หยุด ทางหนึ่งก็ร้องไห้พูดว่า “คุณชายเย่ เป็นผมที่ตาไร้แวว คิดไม่ถึงว่าจะไปหยาบคายใส่คุณเข้า ผมไม่รู้ว่าหวังตงเสวี่ยนเป็นเพื่อนของคุณ หากผมรู้ล่ะก็ ถึงตีผมให้ตาย ผมก็ไม่มีทางคิดแผนการใดๆ กับเธอ...”

เย่เฉินยิ้มแล้วถามเขาว่า “งั้นแกรู้ไหมว่าตี้เหากรุ๊ปก็เป็นธุรกิจของฉันเช่นกัน?”

“หา?!” Walterเบิกตากว้าง พูดโพล่งออกมาว่า “อันนี้...อันนี้...อันนี้ผมไม่รู้จริงๆ นะครับคุณชายเย่...หากผมรู้ ต่อให้คุณมอบความกล้าให้ผม ผมก็ไม่กล้าคิดชั่วกับตี้เหากรุ๊ปเหมือนกัน...”

ก่อนที่Walterจะมา ก็ตั้งใจสืบภูมิหลังของตี้เหากรุ๊ปมาเป็นพิเศษ

แต่เพราะว่าบริษัทแห่งนี้ตระกูลเย่เป็นผู้ซื้อมาแล้วมอบให้เย่เฉิน ดังนั้นจึงไม่ได้เข้าไปอยู่ในทรัพย์สินของตระกูลเย่เอง

เขาสืบไปสืบมาจึงสืบไม่เจอภูมิหลัง เลยนึกว่าเป็นเพียงธุรกิจอสังหาริมทรัพย์ของคนในท้องที่แห่งหนึ่ง

ประกอบกับเขาคิดว่าจะยืนอยู่ในหัวเซี่ยได้มั่นคงอย่างรวดเร็ว ถึงขั้นบรรลุผลกำไรได้อย่างรวดเร็วด้วยซ้ำ อีกทั้งหวังตงเสวี่ยนก็เป็นรองประธานของตี้เหากรุ๊ปพอดิบพอดี ดังนั้นเขาจึงเกิดความคิดกับหวังตงเสวี่ยนขึ้นมา

เขามักรู้สึกว่าขอเพียงหวังตงเสวี่ยนถูกตนควบคุมไว้ได้ ตนจะไม่เพียงได้ครอบครองหวังตงเสวี่ยน ยังสามารถดูดเลือดส่วนหนึ่งจากตัวตี้เหากรุ๊ปได้ด้วย เพื่อใช้มาเพิ่มพลังให้กับตนเองอย่างรวดเร็ว

แต่เขาคิดอย่างไรก็คิดไม่ถึงว่าบริษัทที่ตนอยากดูดเลือด ถึงก้บเป็นธุรกิจของคุณชายตระกูลเย่!

แบบนี้ก็เหมือนกับหนูตัวหนึ่ง โหยหาอาหารของเสือโดยไม่ประมาณกำลังของตนเอง ช่างรนหาที่ตายโดยแท้!

ยามนี้เฉินจื๋อข่ายมองWalterแวบหนึ่ง ในดวงตาเจือแววสงสารอยู่หลายส่วน พลางลอบตรึกตรองอยู่ในใจ “Walterผู้นี้ก็นับได้ว่าหล่อเหลาสง่างาม ท่าทางมีความสามารถ ประกอบกับที่บ้านก็เป็นนักธุรกิจใหญ่ เดินทีอนาคตควรไปได้ไกลกว่านี้”