บทที่ 2286

รวมไปถึงการหายตัวไปของWalterกับคนสิบกว่าคน สำหรับเมืองจินหลิงที่มีประชากรกว่าสิบล้านคน ไม่ทำให้มีการสะทกสะท้านใดๆทั้งสิ้น

เย่เฉินนอนหลับสบายทั้งคืน ประกอบกับอาหารเช้ามีหม่าหลันคอยใส่ใจ ดังนั้นตอนนี้เขาจึงยังนอนหลับอยู่ในความฝัน

ในเวลาเดียวกัน ตู้ไห่ชิงขับรถออกจากคฤหาสน์ตระกูลตู้ ตัวคนเดียว มาถึงหน้าประตูบ้านเก่าของเย่ฉางอิง

นับหลังจากที่มาถึงเมืองจินหลิง ในทุกค่ำคืนตู้ไห่ชิงมักฝันถึงเย่ฉางอิง

โดยเฉพาะค่ำคืนนี้ เธอฝันว่าตัวเองกลายเป็นภรรยาของเย่ฉางอิง ฝันเห็นว่าเย่ฉางอิงพาตัวเองออกจากเย่นจิง พอมาถึงเมืองจินหลิง ยังฝันถึงตัวเองได้ใช้เวลาในลานประมูล อยู่กับเย่ฉางอิง ใช้ชีวิตกันอย่างฉันสามีภรรยา

เป็นเพราะความฝันนี้ เธอจึงอดไม่ได้ที่จะ อยากไปเดิมชมสวนที่บ้านหลังเก่าอีกสักครั้ง

ตู้ไห่ชิงจอดรถด้านนอกประตู เปิดประตูเหล็กบานเก่าๆออก แล้วก้าวเข้าไปด้านใน

ในขณะนี้ ในสมองของเธอเต็มไปด้วยภาพของเย่ฉางอิง ไม่ทันสังเกตด้วยซ้ำว่า มีคนกำลังหลบซ่อนตัวอยู่ แล้วใช้กล้องแอบถ่ายรูปตนเอง

ผ่านไปสิบนาที ณ เย่นจิง ตระกูลเย่

เย่จงฉวนรู้สึกตื่นเต้นเป็นอย่างมากที่จะประชุมกับลูกชายทั้งสามคน

เย่ฉางโคงผู้ซึ่งเป็นพี่ใหญ่ เจ้าสามเย่ฉางหยุนรวมไปถึงเจ้าสี่เย่ฉางจุ้น รีบหมุดออกจากผ้าห่ม แล้วรีบตรงไปยังห้องหนังสือของเย่จงฉวนทันที

เย่จงฉวนเห็นลูกชายของตัวเองใบหน้าเต็มไปด้วยความง่วง จึงพูดอย่างดีใจว่า“ที่ให้พวกแกออกมาเช้าขนาดนี้ เป็นเพราะฉันหาวิธีโจมตีตระกูลซูได้แล้ว！”

เย่ฉางโคงถามด้วยความประหลาดใจ“พ่อ！มีวิธีอะไรครับ？”

เย่จงฉวนขำอย่างมีลับลมคมใน หยิบแท็บเล็ตออกมา เปิดรูปถ่ายออกมาหนึ่งรูป ยื่นไปที่หน้าของทั้งสามคน พลางหัวเราะแล้วพูดขึ้นมาว่า“พวกแกดูเอง！”

เย่ฉางโคงกับน้องชายทั้งสองคนรีบเอนตัวเข้ามาดูใกล้ๆทันที

นี่คือภาพถ่ายของผู้หญิงคนหนึ่ง และจะเห็นได้ว่าช่างภาพใช้เลนส์ถ่ายภาพไกล และแอบถ่ายจากตำแหน่งที่ค่อนข้างห่างไกล

หลังจากนั้น เย่ฉางโคงก็เป็นคนแรกที่จำผู้หญิงคนนี้ได้ เขาอุทานออกมาว่า“นะ……นี่มันตู้ไห่ชิง เมียของซูโสว่เต้าไม่ใช่หรอครับ？”

เจ้าสามเย่ฉางหยุนรีบพูดเสริมขึ้นมาว่า“จริงด้วยครับนั่นคือเธอจริงๆ！พ่อหาคนแอบถ่ายตู้ไห่ชิงทำไมหรอครับ？”