บทที่ 2290

ซูโสว่เต๋อรู้สึกดีใจมาก แต่ปากของเขากลับเอ่ยถามอย่างโกรธเกรี้ยว“พี่ใหญ่ พี่หมายความว่ายังไง？หรือพี่คิดว่าทั้งหมดเป็นความผิดของพ่อ？ผมจะบอกอะไรให้นะ！ที่พ่อทำไมทั้งหมดก็เพื่อตระกูลซูของเรา！เพื่อที่จะช่วยพี่ตามเก็บเรื่องของลูกสาวนอกสมรสของพี่！ตอนนั้นถ้าไม่เป็นเพราะพี่ไปแอบเอากับคนอื่นข้างนอก จนทำให้มีซูรั่วหลีออกมา ไม่อย่างนั้นเราจะเจอเหตุการณ์แบบนี้อย่างไร？！”

ซูโสว่เต้าระเบิดทันที แล้วตะโกนออกมาอย่างโกรธเกรี้ยว“แม่งมึงสิ！”

ซูโสว่เต๋อโกรธมากเช่นกัน แล้วสบถออกมาว่า“แม่กูก็แม่มึงเหมือนกันนั่นแหละ！”

ซูโสว่เต้าที่ได้ยินอย่างนั้น จึงถึงกับเงียบไป

และสีหน้าของคุณท่านใหญ่ซู หน้าของเขาเขียวจนดำไปหมดแล้ว

เวลานี้เองซูโสว่เต๋อพูดต่อไปว่า“พี่ใหญ่！ที่ผมโทรหาพี่ไม่ได้อยากทะเลาะกับพี่นะ และผมก็ไม่อยากทะเลาะกับพี่ด้วย ผมว่าพี่ช่วยรับรู้ความเป็นจริงหน่อยเถอะ！”

ซูโสว่เต้าถามกลับอย่างไม่ชอบใจ“รับรู้ความเป็นจริงอะไร？”

ซูโสว่เต๋อพูดด้วยน้ำเสียงเย็นชา“เรื่องแรกที่พี่ต้องรับรู้ความเป็นจริง นั่นก็คือพี่สะใภ้ไม่เห็นตระกูลซูของเราอยู่ในสายตาเลย！”

พูดจบ ซูโสว่เต๋ยังคงพูดยกตนข่มท่านต่อไปว่า“เรื่องที่สองที่พี่ต้องรับรู้ความเป็นจริง ก็คือพี่สะใภ้แต่งงานกับพี่มายี่สิบกว่าปีนี้ แต่ไม่ได้เห็นพี่เป็นสามีของตัวเธอเองเลย！ใช้คำพูดของวัยรุ่นสมัยนี้ก็คือ ในสายตาของเธอพี่ก็เป็นแค่ตัวสำรองเท่านั้นแหละ！นั่นก็คือเธอไม่ได้ตัวของเย่ฉางอิง เลยถอยกลับมาเลือกตัวสำรอง！”

คำพูดของซูโสว่เต๋อ บาดลึกไปถึงก้นบึ้งหัวใจของซูโสว่เต๋อ！

ความจริงแล้วนี่เป็นที่ที่เปราะบางที่สุดในหัวใจของเขา ในช่วงยี่สิบปีที่ผ่านมา

เขารู้ดีว่าตัวเองเป็นตัวสำรองของตู้ไห่ชิง รู้ดีว่าตัวเองเป็นตัวแทนของเย่ฉางอิงเท่านั้น อีกทั้งยี่สิบกว่าปีนี้ เขาไม่สามารถเป็นตัวแทนจริงๆของเย่ฉางอิงได้เลย！

อย่างไรก็ตาม ความรักที่ไม่สามารถควบคุมได้ต่อตู้ไห่ชิงนั้น ทำให้เขาเอาแต่หลอกตัวเองตลอดมา

ตอนนี้ สิ่งที่น่าอับอายถูกซูโสว่เต๋อเปิดโปงออกมาอย่างไร้ความปรานี ทำให้เขารู้สึกทั้งโกรธทั้งอายจนถึงขีดสุด！