บทที่ 2295

เป่าฝู้กุ้ยที่ได้ยินเฉินจื๋อข่ายพูด ว่าเย่เฉินจะมางานประมูลที่หอเพชรนิลจินดาของตนเอง เขาจึงมีความสุขเป็นอย่างมาก

เขาให้คนเตรียมห้องวีไอพีห้องที่ใหญ่ที่สุดในทันที ในขณะเดียวกัน ยังตั้งใจโทรหาเย่เฉินเป็นพิเศษ

พอสายถูกรับ เขาก็พูดด้วยความเคารพว่า“อาจารย์เย่ครับ กระผมเป่าฝู้กุ้ย ได้ข่าวว่าวันจันทร์คุณจะมาเข้าร่วมงานประมูล ดังนั้นผมจึงเก็บห้องวีไอพีที่ดีที่สุดไว้ให้คุณ！”

เย่เฉินตอบอืมหนึ่งครั้ง แล้วพูดอย่างเรียบเฉยว่า“เจ้าของร้านเป่าให้ความสนใจเกินไปแล้ว แต่ฐานะของผมห้ามถูกปล่อยออกไปเด็ดขาด และยิ่งห้ามเปิดเผยเรื่องที่ผมจะไปเข้าร่วมการประมูล”

เป่าฝู้กุ้ยพูดอย่างไม่ลังเล“อาจารย์เย่วางใจเถอะครับ พรุ่งนี้ผมจะรับผิดชอบดูแลความปลอดภัยด้วยตัวเอง ในงานประมูล จะไม่อนุญาตให้คนไม่เกี่ยวข้องเข้างานเด็ดขาด นักข่าวจะไม่ได้รับอนุญาตให้เข้าใกล้หอเพชรนิลจินดาภายในระยะหนึ่งร้อยเมตร เมื่อคุณมาถึงงานสามารถเดินผ่านทางเข้าภายในของเราได้ทันที โดยที่กระบวนการทั้งหมดจะไม่ถูกเปิดเผยตัวตน”

เย่เฉินพูดอย่างพึงพอใจ“ดีมาก งั้นพรุ่งนี้ก็รบกวนเจ้าของร้านเป่าหน่อยนะ”

“ไม่หรอกครับ！ไม่หรอก！”เป่าฝู้กุ้ยพูดอย่างประจบ“ได้บริการอาจารย์เย่ เป็นเกียรติแก่กระผมอย่างสูงครับ！”

เย่เฉินหัวเราะ แล้วพูดขึ้นมาว่า“เจ้าของร้านเป่า งั้นเจอกันพรุ่งนี้นะ”

“ครับ อาจารย์เย่ เราเจอกันพรุ่งนี้ครับ！”

วางสายเสร็จ ในใจของเป่าฝู้กุ้ยก็รู้สึกสงสัยเล็กน้อย ในใจแอบสงสัยอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้“ไม่เข้าใจเลยจริงๆ อาจารย์เย่ทำไมต้องมาที่หอเพชรนิลจินดาด้วย เพื่อเข้าร่วมงานประมูลของสำนักอัยการแบบนี้”

“หอเพชรนิลจินดาของฉัน มีการจัดการประมูลใหญ่ๆตลอดทั้งปี มีสมบัติล้ำค่าหายากหลายประเภท แต่อาจารย์เย่เหมือนจะไม่เคยมาเข้าร่วมเลยนะ”

“แต่งานประมูลในครั้งนี้ เป็นเพียงงานประมูลธรรมดาที่จัดโดยสำนักอัยการ ทรัพย์สินที่เอาออกมาประมูลก็เป็นของที่ถูกศาลตรวจสอบอายัด หนึ่งในนั้นมีรถมือสองและบ้านมือสองจำนวนมาก ซึ่งมันไม่มี……”