บทที่ 2323

เมื่อหลิวจ้านบอกว่าให้เฉินเจ๋อข่ายกับเย่เฉินออกไป ความคิดแรกที่เข้ามาในหัวก็คือ “ไม่รู้ไงว่าคุณชายของเขาเป็นใคร คิดว่าจะยอมไปง่ายๆเหรอ?”

“อีกอย่าง ไม่รู้ว่าคุณชายจะลงมือกับหลิวจ้านหรือเปล่า? ระดับความเก่งกาจของคุณชาย เพียงแค่เสกยันต์ฟ้าร้อง รับรองได้เลยว่าหลิวจ้านได้กลายเป็นผุยผงไม่เหลือซากแน่！”

“หรือต่อให้คุณชายไม่ยอมลงมือต่อหน้าผู้คนมากมายขนาดนี้ แต่จากพลังวิเศษที่คุณชายมี ก็สามารถจัดการหลิวจ้านคนนี้ได้อย่างง่ายดายไม่ใช่เหรอ?”

ดังนั้น เขาจึงรีบหันไปหาเย่เฉิน เพื่อดูว่าเย่เฉินจะตัดสินใจยังไง

แต่สิ่งที่ทำให้เขาคิดไม่ถึงก็คือ เย่เฉินกวักมือเรียกเขา พร้อมกับเอ่ยพูดว่า “เรารีบไปกันเถอะ”

พูดจบ เย่เฉินก็หันหลังเดินออกไปก่อน

เฉินจื๋อข่ายชะงักนิ่ง จากนั้นถึงได้ดึงสติกลับมา แล้วเดินตามไป

เมื่อทั้งสองเดินออกมาจากลานกว้างของหอเพชรนิลจินดา หัวหน้าทีมหวังไห่ซินก็เดินเข้ามาหา พร้อมกับเอ่ยพูดขอบคุณว่า “ไอหยาผู้จัดการเฉิน เรื่องวันนี้ขอบคุณคุณมากจริงๆ! ว่าแต่จะให้ผมเตรียมคนไปส่งคุณกับคุณผู้ชายท่านนี้ไหม?”

เฉินจื๋อข่ายโบกมือ เอ่ยพูดเสียงเบาว่า “เหล่าหวัง พวกฉันขออยู่ดูเหตุการณ์ที่นี่ได้ไหม?”

“ดูเหตุการณ์?” หวังไห่ซินเอ่ยพูดอย่างสองจิตสองใจว่า “ผู้จัดการเฉิน สถานการณ์ในตอนนี้อันตรายมากนะ! คุณเองก็รู้ ไอ้หลิวจ้านอะไรนั่น มีวัตถุระเบิดอยู่กับตัว! ถ้าเกิดเขากดระเบิดให้ตายกันไปทั้งสองข้าง ทุกคนก็จะโดนหางเลขไปด้วย….”

เฉินจื๋อข่ายโบกมือแล้วพูดว่า “ไม่เป็นไร ฉันว่าหลิวจ้านก็คงยังอยากมีชีวิตอยู่ ไม่อย่างนั้นคงไม่ลงทุนเสียแรงมากมายเพื่อให้ได้รถโรลด์รอยซ์มาหรอก ในเมื่อเขาอยากมีชีวิต ก็ไม่ต้องกลัวว่าเขาจะทำอย่างนั้นหรอก”

หวังไห่ซินคิดอยู่สักพัก ก็เอ่ยพูดขึ้นมาว่า “ก็ได้ครับ ผู้จัดการเฉิน งั้นรบกวนคุณทั้งสองคนไปหลบด้านหลัง ถ้าเกิดเรื่องอะไรขึ้นจะได้รับมือได้ทัน”

“ได้!” เฉินจื๋อข่ายรีบเอ่ยพูดขึ้นมา “ขอบคุณนะเหล่าหวัง ไม่ต้องห่วง พวกฉันจะไม่สร้างปัญหาอะไรให้นายทั้งนั้น!”

หวังไห่ซินเอ่ยว่า “โอเคครับ ผู้จัดการเฉินต้องระวังตัวให้มากๆนะครับ เดี๋ยวผมจะไปประชุมกับหัวหน้า เพื่อหาทางรับมือ!”