บทที่ 2373

เมื่อซูโสว่เต๋อได้ยินเสียงนี้ เขาก็กระโดดขึ้นสูงอย่างกะทันหันราวกับโดนไฝช็อตทั้งตัว

ทันใดนั้น เขารีบมองไปตามเสียงอย่างว่องไว และพบว่ามีชายหนุ่มที่มีใบหน้ายิ้มแย้มคนหนึ่งนั่งอยู่บนเก้าอี้เล็กๆ ที่หน้าประตูห้องน้ำ

เขาตกตะลึงและซักถามขึ้นในทันที “ คุณ... คุณเป็นใคร? ! ”

เย่เฉินเยาะเย้ย “ ฉันเหรอ? ฉันเป็นผู้มีพระคุณของตระกูลซูไง”

ซูโสว่เต๋อพูดอย่างตื่นตระหนก “ผู้มีพระคุณอะไร? คุณ... คุณต้องการอะไรกันแน่?”

เย่เฉินยิ้มเล็กน้อย “ ฉันเป็นผู้มีพระคุณของตระกูลซูจริงๆ น่ะ ลูกสาวทั้งสองคนของพี่คนโตของคุณคือซูจือเฟยและซูจือหยู ตอนที่พวกเธอถูกลักพาตัวที่ประเทศญี่ปุ่น ฉันเป็นคนช่วยพวกเธอไว้เอง แบบนี้คุณว่าฉันเป็นผู้มีพระคุณที่ยิ่งใหญ่ของตระกูลซูหรือเปล่าล่ะ? ”

“อะไรนะ!” ซูโสว่เต๋อพูดอย่างตกตะลึง “ คุณ... คุณคือผู้ยอดฝีมือที่ลึกลับในประเทศญี่ปุ่นคนนั้นนะเหรอ! "

เย่เฉินถามด้วยความสนใจ "ทำไม? คุณเคยได้ยินชื่อฉันหรือ? “

ซูโสว่เต๋อกล่าวอย่างอ้อมแอ้ม " ฉันเคยได้ยินหลานสาวของฉันพูดถึงเรื่องนี้...พ่อของฉันยังพูดถึงเรื่องนี้อยู่เสมอว่า ถ้าเขามีโอกาสได้พบคุณ เขาจะขอบคุณอย่างดีเลย”

ขณะที่เขาพูดนั้น เขาก็คอยสังเกตดูเย่เฉินอย่างระมัดระวังไปด้วย พยายามหาคำตอบให้ได้ว่าคนตรงหน้าเป็นศัตรูหรือเพื่อนกันแน่

เขาแอบวิเคราะห์อยู่ในใจว่า “ จู่ๆ ไอ้หมอนี้ก็โผล่มาที่ห้องตัวเอง มองยังไงก็ให้ความรู้สึกว่าหมอนี้ไม่ได้มาดีแน่...”

“แต่... หากเขาเป็นคนลึกลับที่ช่วยซูจือเฟยกับซูจือหยูในญี่ปุ่นคนนั้นจริงๆ เขาก็ต้องไม่มีเจตนาร้ายต่อตระกูลซูสิ?”

ในเวลานี้ เย่เฉินยิ้มแล้วพูดขึ้นว่า “ โอ้! ถ้าหากตระกูลซูมีใจที่จะขอบคุณฉันจริงๆ พวกคุณก็ควรขอบคุณฉันจากใจและอย่างอลังการจริงๆ เพราะฉันไม่เพียงแต่ช่วยชีวิตพวกเขาสองคนพี่น้องไว้เท่านั้น ฉันยังถือโอกาสช่วยลูกสาวนอกสมรสของพี่ชายคุณไว้ด้วย”

สีหน้าของซูโสว่เต๋อเปลี่ยนไปอย่างกะทันหัน!

“ลูกสาวนอกนอกสมรสของพี่ชายฉันงั้นเหรอ!?”

“คุณ... คุณกำลังพูดถึงซูรั่วหลีอย่างนั้นหรือ!”