บทที่ 2376

เย่เฉินหยิบโทรศัพท์มือถือออกมาโทรหาเฉินจื๋อข่ายให้บอกนักบินเฮลิคอปเตอร์ปล่อยเชือกลงมา และมัดตัว Steve และซูโสว่เต๋อติดกันให้แน่นด้วยเชือกไนลอนที่แข็งแรง จากนั้น ทั้งสองก็ถูกกว้านยกขึ้นอย่างเงียบๆ

ในขณะนั้น ซูรั่วหลีเดินถอยหลังแล้วจัดการกับรอยเท้าที่ตัวเองทิ้งไว้ด้วย เธอเดินถอยหลังทีละก้าวจนไปถึงที่ระเบียง จากนั้นเธอก็พูดกับเย่เฉินด้วยความเคารพ “คุณชายเย่ค่ะ จัดการเสร็จเรียบร้อยแล้วค่ะ! ”

เย่เฉินพยักหน้าให้เธอ ในเวลานี้ เฉินจื๋อข่ายส่งข้อความมาพอดี “คุณชายเย่ มีรถตู้ที่มาจากสนามบินคันหนึ่งได้ขับเข้าไปในชั้นใต้ดินของโรงแรมแล้ว คนของซูโสว่เต๋อได้ปิดกั้นชั้น

เย่เฉินยิ้มเบาๆ “ ดูเหมือนว่าคนรักของซูโสว่เต๋อจะมาถึงแล้ว”

ในขณะที่พูดนั้น เขาก็คว้าเชือกอีกเส้นหนึ่งแล้วหันไปพูดกับซูรั่วหลีว่า “ เราเหลือเวลาไม่มากนัก เธอกอดเอวฉันไว้เราจะขึ้นไปด้วยกัน”

เฮลิคอปเตอร์มีเชือกอยู่ทางซ้ายและขวาเพียงสองเส้นเท่านั้น อีกเส้นหนึ่งได้ผูกตัวของ Steve และซูโสว่เต๋อไว้แล้ว การรอให้กว้านยกขึ้นและคลายเชือกออก จากนั้นก็ปล่อยเชือกลงมาอีกที คาดว่าต้องใช้เวลาอย่างน้อยเจ็ดถึงแปดนาที

เนื่องจากคนรักของซูโสว่เต๋อมาถึงชั้นใต้ดินของโรงแรมแล้ว คาดว่าอีกไม่นานเธอก็จะมาถึงที่นี่ ดังนั้นเพื่อไม่ให้ทิ้งร่องรอยใดๆ ไว้ ทางที่ดีควรรีบออกไปให้เร็วที่สุด

ดังนั้น หากทั้งสองใช้เชือกเส้นเดียวกัน จะช่วยประหยัดเวลาได้มาก

ซูรั่วหลีพยักหน้าโดยไม่ลังเล แต่เมื่อเธอจินตนาการถึงภาพที่ตัวเองโอบกอดเย่เฉิน แก้มของเธอก็ร้อนขึ้นมาทันที

ในเวลานี้ เย่เฉินคว้าเชือกแล้วพูดกับซูรั่วหลี “ กอดเอวฉันไว้ ฉันจะกอดเธอไว้แน่นๆ ไม่ต้องกลัวนะ”

ซูรั่วหลีตอบด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา “ได้ค่ะ คุณชายเย่... ”

หลังจากพูดเสร็จ เธอก็รวบรวมความกล้าและก้าวไปกอดเอวของเย่เฉินไว้

เมื่อสัมผัสถึงกล้ามเนื้อหน้าอกที่แข็งของเย่เฉิน อุณหภูมิบนใบหน้าของซูรั่วหลีก็ร้อนขึ้นกว่าเดิม

นี่เป็นครั้งแรกที่เธอได้ใกล้ชิดและสนิทสนมกับผู้ชายมากขนาดนี้

เย่เฉินไม่ได้คิดมากนัก เขากอดเธอแน่นแล้วเอาเชือกพันรอบเอวของทั้งสองหลายรอบ จากนั้นก็กำปลายเชือกข้างหนึ่งไว้ในมือที่กอดซูรั่วหลีไว้อย่างแน่น